— 58 — 



waterspiegel en rijst voor de laatste maal daarboven in poe- 

 loe Datoe, welks top 20 a 25 ned. el hoog is. De heuvel- 

 rei schijnt, als ik het zoo noemen mag, zich onder zee nog 

 iets verder voort te zetten , in een rif dat west van poeloe 

 Datoe uitsteekt en waarop, tot op ruim 1 minuutmijl van 

 het eiland, slechts 2^- vadem water staat. 



Boekit Timah vormt de tandjong ten oosten van poeloe 

 Datoe; zijn noordelijke en westelijke voet reikt dierhalve, 

 zooals reeds gezegd is, tot aan zee. 



Hij bestaat uit het gesteente serpentijn, hetwelk soms kor- 

 relig voorkomt, zoo dat de bijbestanddeelen voor het bloote 

 oog nog duidelijk te onderscheiden zijn, doch meestal is het 

 zoo digt, dat zich met de loupe niets onderscheiden laat; het 

 komt massief voor, en de splijtingsvlakken zijn zeer onre- 

 gelmatig. De kleur is afwisselend: meestal donkergroen, 

 hier en daar lichtgroen , op slechts enkele plaatsen geel en 

 witachtig groen. 



De bijbestanddeelen zijn voornamelijk chloriet en schil- 

 lerspaath. De chloriet komt voor in adertjes, waaronder er 

 zijn welke 0,02 ned. el zwaar zijn, en ook in kleine nesten. 

 De schillerspaath vindt men, als kristallijne blaadjes, in het 

 gesteente uito-escheiden. 



Een door mij gevonden los stuk was geheel kristallijn, en 

 bestond enkel uit schillerspaath en straalsteen. 



De rigting van het gebergte, de vroeger genoemde heu- 

 velrei, op boekit Timah te zien, is 22°. 



Op boekit Timah bevond ik dat kajoe plawang groeide, 

 welke houtsoort , tot dus verre , alleen op de eilanden Ban- 

 ka en Biliton door mij is aangetroffen. Het kajoe plawang 

 is op de opgenoemde eilanden zeer gezocht, als leverende 

 ccne uitmuntende houtskool voor de tinuitsmelting ; de bo- 

 dem waar het op Banka en Billiton meest groeit, graniet, 

 is even als hier, serpentijn, onvruchtbaar. 



