— 64. — 



gekomen is in de rlgting van 150^ der monding van de 

 soengei Pagattan , alwaar men -weinig zaïnenliangenden zand- 

 steen en zandlagen aantreft, Avaarvan de helling liier tot 60° 

 is geklommen. 



Omtrent 150 ned. ellen verder vindt men eene licht grijze 

 kleilaag, welke kalksteen als rolsteenen heeft ingesloten. Deze 

 kalkrolsteenen zijn nu eens door veel ijzeroxyde sterk rood , 

 dan weder blaauw, grijs, geelachtig of vaalbruin gekleurd. 



Een weinig verder treft men verschillende dunne kolen- 

 lagen aan, waarvan de helling van 70"^ tot 80° bedraagt, 

 diejjende naar 202°. De kolen dezer lagen wisselen daarin 

 af met kolenschiefer , welke bergsoort nu eens het grootste 

 dan weder het kleinste gedeelte der laag zamen stelt. 



Jets meer zuidwaarts ziet men eenen vrij groven zandsteen, 

 welke door een groot gehalte ijzeroxyde sterk rood is ge- 

 kleurd. 



De hooge kust wordt nu plotseling vervangen door eene 

 modderkust , met mangleiboomen begroeid. Uit dezen mod- 

 der verheffen zich aan het strand en in zee rotspunten , het 

 zijn deze, welke uit serpentijn bestaan en met groote waar- 

 schijnlijkheid mag men aannemen, dat dit eruptive gesteente 

 de verstoring heeft te weeo; o;ebra2;t , welke de sedimentaire 

 vorming hier heeft ondergaan en waarbij de lagen tot bijna 

 vertikaal zijn opgeligt. 



Eveneens mag men met zekerheid aannemen, dat het ijzer- 

 en chroomijzerzand, aan deze kusten gevonden, althans ge- 

 deeltelijk van de serpentijn afkomstig is, waarin deze mine- 

 ralen gewoonlijk voorkomen. 



De serpentljnstukken , door mij van de klippen afgebro- 

 ken , waren weinig gevlekt en hadden eene donker, zwart- 

 achtig groene kleur. 



Straat Laut noordwaarts instoomendc ontmoet meu, tegen 

 over de monding der rivier van Batoe-litjin, het eiland 

 Soewansi- 



