— 65 — 



Op Pocloe Soewangi zelf heb ik geen spoor van kolen 

 gevonden. 



Alleen bij zeer laag water worden de kolen aan het strand 

 op de zuidkust van het eiland zigtbaar, diepende onder de 

 zee , zoodat aan eene ontginning daar ter plaatse , niet te 

 denken valt, al waren die kolen ook nog zoo goed en de 

 lagen nog zoo zwaar en regelmatig. 



Van de zand- en kleisteen-lagen , welke hier de kolen 

 vergezelden, heb ik waar het doenlijk was de helling ge- 

 meten, waaruit mij is gebleken, dat de kolenvorming , bij 

 het, door eruptive werking, ontstaan van het eiland, is op- 

 geligt en aan den dag gebragt, zijnde de lagen rondgaande 

 tegen den heuvel, welke het eiland uitmaakt, aanliggende. 



Te midden der zuidkust bedroeg de helling 20'^, diepende 

 naar 215°; op den zuidwesthoek bedroeg de helling 17° die- 

 pende naar 236°. 



De straat Laut om de noord vervolgende , komt men bij 

 het uitgaan dier zeeëngte aan tandjong Pamantjingan, zijnde 

 de noordpunt van Poeloe Laut. 



In April 1850 had de heer A-V. Ihne, destijds architekt bij 

 het wapen der genie, een resumé gegeven van zijne waar- 

 nemingen in deze streken , betrekkelijk daar voorkomende 

 kolenlagen, hetgeen ten gevolge had dat vooral over de 

 kolen op tandjong Pamantjingan in dien tijd in Indie veel 

 werd gesproken. 



Bij mijne aankomst in Indië, Julij 1850, vestigde de vice- 

 admiraal Van den Bosch, mijne aandacht op eene memorie 

 en vier teekeningen van den heer Ihne , betreffende eene 

 ontginning van kolen op poeloe Laut , eene onderneming , 

 waarin die vlootvoogd uit den aard der zaak groot belang 

 stelde , hetgeen zijne excellentie aanleiding gaf om mij met 

 menige diskussie ter zake te vereeren. Het gevolg daarvan 

 was, dat er zich groote bezwaren opdeden tegen die onder- 



oe SEKIE DEEL IV. 5 



