— 75 — 



van de zee at' te sluiten , met een front langs de laagwa- 

 terlijn van 140 ned. el en reikende met divergerende vleu- 

 gelmurcn tot de hoogwaterlijn , waar de einden dier mu- 

 ren ruim 400 ned. el uit elkander zouden loopen ; verder 

 van steenen een hoofd met eene ladingsplaats , tot 250 ned. 

 el buiten den frontinuur , in zee uit te brengen. 



Aan een goed gelukken eener onderzeesche kolenont- 

 ginning valt liier niet te denken : vooreerst , omdat de ko- 

 lenlaag , welke ontgonnen zou worden , al de lagen welke 

 er boven liggen en eenige lagen , welke er onder liggen , 

 aan den dag uitkomen, bijna evenwijdig aan het strand en 

 beneden volzee waardoor de gunstigst aan den dag uitko- 

 mende dier lagen , hare randen vertoonen op het strand 

 beneden de hoogwaterlijn, welke randen bij den korten 

 duur der eb, op dit punt, bijna den geheelen dag onder 

 water staan, terwijl de uitkomende randen der daarboven 

 liggende lagen altijd door de zee zijn bedekt; . . . maar ook 

 ten tweede , omdat de kolen vorming door het in de nabij- 

 heid voorkomend eruptief gesteente is opgeligt , digt bij de- 

 ze plaats is verbroken , en op de tandjong zelve de lagen 

 zijn verschoven. Eene afsluiting van het zeewater buiten de wer- 

 ken is hier ondoenlijk. Dat men het water , over den bega- 

 nen grond den voortgang kan beletten , door eenen op de 

 aan den dag uitkomende randen der kolenvorming opgetrok- 

 kenen muur , betwijfel ik geenszins , doch zulks zou hier 

 een kostbaar en nutteloos werk zijn. Van bulten dien muur, 

 waar het zeewater blijft staan, zal het onder den muur door, 

 langs de stratifikatievoegen naar binnen komen en langs 

 dienzelfden weg in de werken onder den grond dringen. 

 En bij eene onderzeesche ontginning te dezer plaatse moet 

 men met grond verwachten, dat, wanneer de werken onder 

 den grond (hier ook onder de zee) eene verschuiving, scheur 

 of diergelijke verstoring van het terrein ontmoeten , de zee 



