— 102 — 



De vezelstof, die op het doek terug bleef, toen liet af- 

 druipende water naar de helderheid te oordeelen, genoeg- 

 zaam vrij van zetmeel was , bleek , na behandeling met zeer 

 verdund zwavelzuur (1 deel op 20 deel water) , nog eene 

 aanmerkelijke hoeveelheid eener stof te bevatten, die ik 

 mede zetmeel genoemd heb , doch blijkbaar als eene wijzi- 

 ging daarvan moet beschouwd worden. 



De vezelen hadden nu eene licht rozenroode kleur ge- 

 kregen; een blijk van de aanwezigheid van eiwitstof en suiker. 



Het legumine verscheen onmiddellijk na bijvoeging van 

 een weinigje azijnzuur tot het vocht, waaruit zich het ei- 

 genlijke zetmeel had afgescheiden. Het zakte snel als een 

 kaasachtig stremsel , en het vocht liet zich gemakkelijk en 

 helder filtreren. Gekookt wordende, werd het licht melk- 

 achtig , en alleugs werden kleine vlokjes van eiwitstof of 

 albumine afgezet. 



Een ander gedeelte, waaruit het legumine nog niet ver- 

 wijderd was , gekookt wordende , werd mede melkachtig , 

 en liet albumine vallen , maar het was niet dan zeer lang- 

 zaam te filtreren , zoodat zich mede een gedeelte legu- 

 mine op het filtrum afzonderde. 



Door nu azijnzuur bij te voegen, werd het vocht slechts 

 opalescerend , en ontstond geen bezinksel. Door het ko- 

 ken, had het legumine dus eene wezenlijke verandering 

 ondergaan. 



Toen het filtraat van het vocht, dat dadelijk met azijn- 

 zuur was behandeld en daarna van albumine bevrijd , oj) een 

 waterbad tot een klein volume was uitgedampt, bleef het 

 volkomen helder, en had het voorkomen van eene bleek- 

 citroengele stroop , met een zoeten , aangenamen vruchten- 

 geur. Met veel alkohol vermengd , werd deze dadelijk troe- 

 bel, en er zette zich een zuiver wit, vlokkig precipitaat 

 van dextrine-gom ten bodem. 



