— lU) — 



Bij de Caiiavalia j:= 1 : 2,5 

 ,, ,. maïs t^ 1 : 6,-i 



„ „ rijst ^ 1:10,7 



,, ,, aardappelen pr: 1:14-,1 

 Tndlen men derhalve van elke dezer voedselsoorten een 

 gelijk gewigt eet, dan bekomt men Lijv. voor elke eenheid 

 der eiwitachtige stoften, in de maïs een twee en een half- 

 voudig geAvigt der zetraeelachtige of koolstofrijke, zooge- 

 noemde ademhaling- onderhoudende bestanddeelen. Men zal 

 dus , door eene zekere hceA'eelheid maïs , op eene andere 

 wijze gevoed worden, dan door eene gelijke hoeveelheid Ca- 

 navaliaboonen. Door de laatste zal meer onmiddellijke 

 bouwstof, ter vernieuwing van bloed en spieren worden ge- 

 leverd. De vraag is nu , of deze tevens genoeg zetmeel- 

 achtige stoffen bevatten , om den inhoud der vetcellen , het 

 lijmweefsel der beenderen, enz. gedurig te vernieuwen, 

 en als laatste uitwerksel , de ademhaling geregeld te doen 

 voortgaan. 



Yolgens de opgaven , voorkomende in de brochure van den 

 lioogleeraar G. J. Mulder „De voeding in Nederland in ver- 

 band tot den volksgeest'', bekomt een soldaat in vestingdienst , 

 per etmaal, in zijn voedsel ongeveer 1,16 ned: ons volmaakt 

 droog eiwit, en zoo veel zetineelachtige stoften , als bevat zijn 

 in 5 ons tarwemeel en 6 n. lood rijst of gort. Nu is het 

 gehalte daarvan verschillend , naar de verschillende tarwe- 

 soorten , bijv. in meel 



van fransche tarwe 79,5 a 80,7 



„ harde odessa „ „ 69,9 



„ zachte „ „ 1 kwal: 73,^ 



„ „ M 2 „ 80,3 



Nemen wij gemakshalve het gemiddelde daarvan , dan be- 

 komen wij 77°/^, dus ongeveer even veel als in rijst. 



De 56 n lood dezer beide graansoorten, die de man ont- 



