— 131. — 



zen. Bijna de helft van die zwavel is dus gedurende de 

 bereiding der asch vervlugtigd. Zulks geldt in nog grootere 

 mate van de andere medegedeelde analysen , daar zij nog 

 minder zwavelzuur aantoonen. Eenige opmerking verdient 

 liet, dat, terwijl het mij meer en meer blijkt uit veelvuldige, 

 nog aanhangige analysen van grondsoorten van Java, dat 

 deze doorgaans arm zijn in zwavelzuur, de Canavalia-za- 

 den toch zoo veel legumine en albumine bevatten. 



In het kiezelzuur stemmen alle in zoo verre overeen , 

 dat zij er zeer weinig van bevatten. In die van ruim 2°/o 

 is vermoedelijk een weinig, toevallig aanhangend fijn zand 

 als kiezelzuur berekend. 



Rijkdom aan potasch en phosphorzuur , aan magnesia en 

 ook aan kalk, bijna volslagen gemis van kiezelzuur, ken- 

 merkt dus zoowel de asch van de zaden der Canavalia, als 

 die van andere boon-soorten , trots elk verschil van om- 

 standigheden , waaronder zij gekweekt zijn. Derhalve be- 

 veelt dit voedsel zich ook door deszelfs minerale zamen- 

 stclling aan; want het minerale gedeelte van vleesch en been- 

 deren is bijna uitsluitend uit potasch , magnesia, kalk en phos- 

 phorzuur zamengesteld. 



Uit de kennis van de minerale zamenstelling der Canavalia- 

 zaden leeren wij ook nog , den aard en de mate van uit- 

 putting, die zij in den grond veroorzaken, zoo mede, wel- 

 ke plaats dit gewas in den wisselbouw behoort in te nemen. 



Daar een en ander volkomen overeenkomt, met hetgeen 

 wij in het algemeen van peulgewassen weten , zoo zal het 

 voor velen wel onnoodig zijn , ook hieromtrent veel over 

 de zaden der Canavalia te vernemen. 



'.Derhalve slechts een paar woorden tot sluiting van dit 

 verslag. In 1818 n. 'tö. luchtdrooge zaden, de gevondene 

 produktie per bouw, op goeden leemgrond, zonder bemes- 

 ting en gedurende de oostmoesson , zijn aanwezig : 



