— 135 — 



21, n. n. Tc. potascli. 

 'ó, 5. „ mag-nesia 



2, 7. „ kalk 



20, -t. „ phospliorzuur 



3, 8. „ zwavelzuur. 



liet laatste en waarschijnlijk ook het phosphorzunr , dient 

 verhoogd te worden , daar ik de boonen niet in zuurstof 

 verbrand heb, en dus een deel der zwavel en ook des 

 phosphorus vervlugtigd is; omtrent de eerste is dit reeds 

 vroeger gezegd. 



De bovenstaande hoeveelheid verliest dus ongeveer eene 

 bouw gronds, van genoemd produktief vermogen, door het voort- 

 brengen van een gewas Canavalia. De bladen , die nog 

 meer minerale stoffen bevatten , breng ik hier niet in re- 

 kening, omdat zij tot den grond terugkeeren. 



Van kiezelaarde ontnemen zij aan den grond niets ; en 

 waar een gewas dezer zaden is verkregen, wordt dus de 

 grond er niet armer aan; ja die behoeft zelfs bijna geene 

 oplosbare kiezelaarde te bevatten, wat echter ondenkbaar is. 



Maar zulk een grond is allerongeschiktst voor het ver- 

 bouwen van grasachtige gewassen, die alle veel kiezelaar- 

 de behoeven. 



Dit heb ik praktisch ondervonden, dewijl op de plek, van 

 welke ik bovengenoemd bedrag van Canavalia-zaden ver- 

 kregen heb, suikerriet en maïs beide zeer slecht opkwamen. 



De aard der uitputting derhalve, die dit peulgewas in 

 den grond te weeg brengt , dat is, de zamenstelling van des- 

 zelfs minerale deelen, wijst dan zijne plaats in de vrucht- 

 wisseling aan ; het moet een gras- of graangewas vooraf- 

 gaan, of volgen. 



Doch dewijl de ondervinding schijnt te leeren, dat zoo 

 door de eigenaardige groei wij ze van een peulgewas, als door 

 deszelfs ruim en beschaduwend loof, de grond werkelijk 



