— 173 — 

 EEIOCOCCUS. 



Dit schoon e en goede geslacht werd het eerst door den heer 

 Hasskarl opgegeven in zijne Cat. pi. Bog. p, 4. Hij ken- 

 de er slechts één soort van , terwijl ik er bij de zijne nog 3 

 ontdekt heb, en er minstens nog 2 andere in mijn herba- 

 rium voorkomen.* Het is jammer, dat naam niet op alle 

 soorten past, want E. glaucescens heeft gladde vruchten. 



De soorten zijn: 



1. Er. gracilis Hassk. Cat. B. p. 242.no. 1544 a et b, 

 Z. 125. E horto botanico Bogor. IA", et sqq. 1843. 



Frutex gracilis, probabiliter ex Pr. Bantam allatus. 



2. Er. glaucescens Zoll. 2701. ëm'merr. Jav. Frutex 

 elegans ad rupes calcareas Ins. (Nusa) Baron 21. II. 1845^ 



3. Er. caudatus Zoll. 



1116. In fruticetls littoralibus Inter Buer et Alias ins. Sum- 

 bawa raro. 29. IX. 1847 Frutex robustlor. Flores in spicam 

 terminalem longissimam simplicem filiformem dispositl. 



In horto botan. Bogor. species quartae Singapore ins. allata. 



Een zeer uitstekend geslacht, uit de familie der Euphor- 

 biaceen, durf ik niet met stilzwijgen voorbijgaan. Het kan 

 intusschen , uit gebrek aan bloemen en zaden, nog niet 

 naauwkeurig genoeg omschreven worden. Evenwel geeft mij 

 de zonderlinge gedaante van de vrucht aanleiding, het nu 

 reeds Mytilococcus te noemen , en de soort M. q u e r- 

 cifolius Zoll. 



Het is no. 2687 in mijn herb. norm. 



Flores spicati , spica simplici axillari subfiliformi stellato- 

 pulverulenta , flores glomerulati , glomerulis brevissime pe- 

 dicellatis densifloris. Fructus 3-coccus, cocci profunde sepa- 

 rati obvcrse mytiliformes extus ab apice dehiscentes. 



1. M. quercifolius Zoll. 1687. 



In sylvis montosis calcareis prope Puger, Prov. Bazuki. 



