~ 5GQ — 



heft zich een stelle wand, meestal even hoog, als aan deze 

 zijde langs den weg, ingesneden in den voet der helling 

 van den ruim 9000' hoogen Singalang, terwijl de aan gene 

 ziide gelegene Ambatjang nog geene 3O00' hoog is. Zoodra 

 ik in de kloof was afgedaald lokte de groote verscheidenheid 

 van mij onbekende planten mij uit, om van mijn paard te 

 stappen, en den weg te voet te vervolgen. De regen had 

 intusschen opgehouden, en ik vond zooveel nieuws, dat ik 

 door het verzamelen daarvan , niet voor dqs middags één 

 uur te Padangpandjang aankAvam , ofschoon ik van des 

 morgens 6 ure slechts 10 palen had afgelegd. 



Mijn oogst was in de kloof dan ook niet onbelangrijk, 

 zoodat ik weder met eenen rijken buit te Padangpandjang 

 aankwam. Al spoedig vond ik twee soorten van Rhodo- 

 dendron, beide met gele bloemen, waarvan de grootste in 

 habitus veel overeenkomst had met llhododendron javanicum, 

 doch zijne bloemtrossen waren niet zoo groot ; de ande- 

 re was meer smalbladerig en fijner van hout, doch in de 

 bloemen zeer overeenkomende met de vorige. Te vergeefs 

 zocht ik naar rijpe vruchten, maar verzamelde er ve- 

 le planten van, die echter, wegens de steilte der rotsen 

 moeijelijk te bekomen Avaren. Te Padangpandiang noemden 

 de inlanders ze biendaloe koebang, te Battangbaroes ka- 

 ramoentieng rimbo djantan, en te Alahanpandjang ka- 

 joe raadang sangka. Eene fraaije soort van Chirita (tam- 

 pa bassi) hing overal in menigte van de rotsen af, of kwam 

 uit de struiken te voorschijn ; de kleur varieerde in de 

 verschillende planten van wit, in lila en paars. Loxo- 

 tis obliqua had hier veel grootere stengen en bladen , 

 dan ik ze ooit op Java gezien heb. Eene Impatiens (hineij- 

 aijer) met zwavelgele bloemen groeide bij voorkeur aan 

 kleine beekjes of aan de afwateringen van den bergwand. 

 Eene Ne pen thes- soort (galoe-galoe antoe) kwam zeldza- 



