— 275 — 



gesteente komt daar aan de oppervlakte , terwijl nog andere 

 slecJits gras en kleine struiken voeden , waarbij de karaniocn- 

 tieng (Rliodomyrtus tomentosa) eene eerste plaats bekleedt, 

 daar zij hier met duizenden als kleine ronde struikjes voor- 

 komt, en de plaats inneemt der, elders zoo menigvuldig 

 voorkomende, sikadoedoek (Melastoma polyanthum). De weo- 

 liep met lionderde kronkelingen door dit kleine duizendge- 

 bergte, en is zoodanig gekozen om het op en afklim^men te 

 vermijden, zoodat men dien weg dan ook met den wao-en 

 berijden kan , hoewel hier in de bovenlanden meestal bendies 

 gebruikt worden. 



Eindelijk , nadat men dezen doolhof (die mij al lang ver- 

 veeld had, omdat de vegetatie niets der aandacht waardio- 

 opleverde) , ten einde is , ziet men van de hoogte eensklaps 

 het uitgestrekte meer van Singkarak voor zich liggen , hetgeen 

 een verrassend gezigt veroorzaakt. Afdalende, moet men 

 over eene brug , die niet zeer hoog boven het water ver- 

 heven is, en in het midden op eenige rotsblokken rust, de 

 eenige uitwatering van het meer passeren. Deze uitwate- 

 ring vormt de rivier Ambilieng, die zich later met meer- 

 dere rivieren vereenigt, en naar de oostkust stroomt, waar 

 zij den naam van Kwanten , en later dien van Indragiri 

 draagt. De ± 50' breede stroom vloeit met gevrcld uit de 

 vernaauwde opening in de diepe rivier af, en neemt daar 

 weder, even als in het meer zelf, de blaauwe kleur van 

 zeewater aan. Nadat men deze brug gepasseerd is, komt 

 men aan het meer zelf, bij Sengkawang (waar vroeger 

 een fortje op de hoogte gestaan heeft), van waar de weo- 

 nu verder aan de oostzijde direkt langs het meer loopt, 

 terwijl hij aan de andere zijde door steil oploopend laao' 

 gebergte begrensd wordt. Daar de voet van het gebergte 

 vroeger tot in het meer zelf afdaalde, heeft men den weo; 

 hier en daar uit de rots moeten kappen, 



