soort vnn Mnsa. (pisang karaiig) voor. Verder vond ik weinig 

 nieuws . en daar er overvloedig regen begon te vallen , was 

 de Aveg op de terugreis naar Solok zoo glad en slijkerig 

 gevv'orden , dat ik behalve doornat, geheel met modder be- 

 dekt, te huis kwani. 



4 December vertrok ik naar Battangbaroes , op 1 7 pa- 

 len afstands en ten westen van den berg Talang, op een 

 zijner afdalende ruggen gelegen. De goede wegen moest ik 

 nu eenen tijd lang vaarwel zeggen , wijl ik thans slechts 

 binnenwegen bereed, die soms zeer smal, steil en modde- 

 rig waren. Ik pa^^seerde eenige nette, rijk met geboomte 

 bezette kampongs , waarin de wegen ook beter onderhouden 

 waren. Verder op zag ik eene fraaije geregelde aanplanting 

 van Cinnamoinum cassia (koeliet manies) waartusschen nog 

 koffij stond , die echter geen lang leven voorspelde. Het scheen 

 dat men ook hier liever de bladen dan de koffij ge- 

 bruikte, welke eerste door de inlanders algemeen boven de 

 laatste verkozen worden. Het is echter niet te verwonde- 

 ren dat men soms hoort verhalen , dat de koffij op Suma- 

 tra niet in geregelde aanplantingen tieren wil , daar de 

 heeren ambtenaren daartoe meestal fraaije terreinen heb- 

 ben uitgezocht, zonder op den bodem te letten, terwijl de 

 inlander, die planten kan waar hij wil, wel degelijk de 

 meest geschikte gronden daarvoor uitkiest, al is het terrein 

 dan ook minder oogelijk. 



Eindelijk begon de weg steiler te worden. De bebouwde 

 gronden en kampongs verdwenen langzamerhand om voor 

 v\'ildernissen (riembo) plaatste maken, waarin ons pad mees- 

 tal klimmende en dalende was, om de valleijen , die van 

 den Talang afdalen , te passeren. 



Te Battangbaroes is een passantenhuis, waar Ik mijnen 

 intrek nam, terwijl het larashoofd voor het noodige had 

 zorg gedragen , zoodat ik , te midden dezer wildernissen ^ 



