— 289 — 



vvonJeren , dut het op deze Iiüogie tot rljplieid komt. Dar 

 tliermüuieter teekende des morgens GO'' Falir. 



Bij den lieer Saulus , die hier reeds sedert verscheidene 

 jaren gephiatst is, vond ik goed logies en alle mogelijke 

 liulp. 



G December. Naar Lolo (11 palen). De weg der\Yaarts 

 was, zoo mogelijk, nog slechter dan die van gisteren, steeds 

 op en afgaande, over lang uitgestrekte bergruggen, eu zoo 

 glad, dat mijn paard soms 20 en meer voeten wegschoof, 

 zonder zijne pooten te verzetten, terwijl op andere plaatsen 

 de ontbloote verbrijzelde rots de oppervlakte bereikte , Avelker 

 scherpe uitstekende punten voor menschen en paarden even 

 onaangenaam waren . 



Boven Alahanpandjang is het terrein in den beginne 

 heuvelachtig, met heesters (waaronder eene soort van Ilv- 

 drangea veelvuldig voorkomt) en enkele boomon begroeid. 

 Van eene prachtige Lonicera (kajoe kaleh simienjak) rond 

 ik hier slechts eene plant, die ongelukkig nog geone rijpe 

 vrachten had. Men vindt hier ook nog enkele woningen , 

 doch eindelijk komt men in volslagen wildernis , die tot Lo- 

 lo voortduurt. 



Op dezen weg vond ik weder verscheidene interessante 

 planten , waarbij eene booinachtige Talauiua (madang tjam- 

 pago) met bleekroode bloemen. De eekhorentjes hadden 

 echter alle rijpe zaden geoogst. Van eene Cissus (akkar 

 danto) vond ik vruchten zoo groot als jirnimen , en met 

 een rood waas bedekt , zoodat men al ligt in ver- 

 zoeking zoude geraken, ze voor druiven ts houden, 

 doch daar de inlanders ze niet als zoodanig beschouw- 

 dea , waagde ik het niet ze te proeven , wijl ik met 

 dergelijke druiven wel eens dure ondervinding opgedaan 

 lieb, eu sommige zoo scherp en zamentre'ckend zijn, 

 dat men eene week lang daarvan pijn in den mond heeft. 



