-~ 294 — 



in de bewoonde streken kwamen, waar vele karbouwen eu 

 rijdlvcUlen gevonden worden, zakten de paarden soms weder 

 tot den buik in den modder. De rijstvelden waren slechts 

 langs den weg , en niet zeer verre daarvan verwijderd , aan- 

 iicleo-d, wiil de vallei liier nog geene gvoote breedte besloeg, 

 en toch heeft de padi, waaraan de inwoners zeer rijk zijn, 

 hier weinig waarde , omdat het vervoer naar elders to moei- 

 j el ijk is. 



Wij moesten eene menigte riviertjes doorwaden , waar 

 over geene bruggen geslagen waren , zoodat wij over geene 

 stofwolken te klagen hadden , maar de voeten steeds van het 

 rivierwater en den modder doorweekt waren. Daarvoor werd 

 ik echter in eens schadeloos gesteld, door het vinden van 

 eene fraaije Vanda (sakeh antoe) en eene prachtige Hoya 

 (sitaba riembo) met groote witte bloemtrossen , die van eenen 

 half dooden boom afhing , en waaraan een man eene volle 

 vracht had. 



Tot kort bij Tandjongmedan, komt de stroom der rivier, 

 die tot dus verre met ons voorwaarts rolde , in eens in eene 

 tegenovergestelde rigting terugloopen. Het was echter niet 

 dezelfde, maar do eerste had ons zoo even verlaten, om 

 oostwaarts naar do Battanghari te stroomen, terwijl de 

 laatste, A^an den Piek van Indrapoera komende, door de vallei 

 van Soengiepagoe stroomt, om zich bij Kottabaroe met de 

 eerste te vereenigen en alzoo vereenigd haren loop te ver- 

 volgen en zich in de Battanghari uit te storten. 



Vroeger lag de bezetting te Passirtalang (wat nu ecli- 

 ter niet meer bestaat) doch is thans naar Tandjongmedan, 

 eenige palen verder op, verlegd. Eene brug, die daar ter 

 plaatse over de rivier was geslagen , was voor eenige dagen 

 door een banjicr (ajcr gadang) geheel medogevoerd , zoo- 

 dat wij ons met eene kano lieten overzetten , terwijl de paar- 

 den er zwemmende met een touw overgetrokken werden , 



