— 302 — 



lucht was overal met wolken bezet. Ons gezelschap bestond 

 uit slechts wemige personen, waarvan ik de eenige Euro- 

 peaan was, zooals dit dan trouwens ook de geheele reis het 

 geval was. Bij het beklimmen werd onze troep nog ver- 

 meerderd , door de vooruitgezondene menschen , die den weg 

 wat zouden uitkappen , waaraan echter niet hard gewerkt 

 was. Wij hadden zoowat een paal in de nog bebouwde 

 streek, met groote omwegen afgelegd, om de valleijen en 

 rivieren , die tusschen Boekietsiliet en den voet van den 

 berg gelegen waren, op de gunstigste plaatsen te passeren, 

 toen wij voor goed een begin met klimmen moesten maken , 

 cm tegen de eerste steilte op te klouteren , want van eenen 

 weg in zigzag was hier geen sprake. Het ging hier re- 

 gelregt tegen deze steilte opwaarts. Dit gaf geen vrolijk 

 idee van den verderen weg , die dan ook , op enkele uit- 

 zonderingen na, steeds zeer steil was. Na deze eerste steil- 

 te beklommen te hebben , werd het wat vlakker ; doch het 

 duurde niet lang, of wij kwamen aan eene tweede steilte, 

 die veel langer aanhield. Daarop volgde een slechts wei- 

 nig klimmend terrein , over een paadje , dat in een beekje 

 herschapen was, en eindelijk begon het klimmen voor goed 

 tot aan den top des bergs , het grootste gedeelte door oor- 

 spronkelijk bosch , waarin de wortels der boomen natuurlijke 

 trappen gevormd hadden , die niet zeer regelmatig uitgevallen 

 waren en soms wel 3' hoogte bedroegen. Ons pad diende 

 tevens tot afvoer van het regenwater, waardoor even vele 

 watervallen ontstonden als er trappen waren , welke de aarde 

 achter de wortels hadden weggespoeld en kleine waterputten 

 achtergelaten, waarin men bij elke schrede zijnen voet zette, 

 zoo men zich niet op de wortels zelve, al balancerende, 

 konde staande houden. 



Om 8 uur bereikten wij op ruim 5000' hoogte eene sol- 



