— 328 — 



onder den arm te slaan, en niet de andere hand bij de 

 pooten vast te houden, en men kan het hun aanzien dat 

 zij er trotsch op zijn , hunnen schat alzoo te mogen rond- 

 dragen , vooral wanneer ook het beest door kraaijen zijne 

 vreugde of moed te kennen geeft, en bereid toont te 

 zijn zich zoo aanstonds voor zijnen heer en meester dood 

 te vechten. 



Het meer van Manindjoh, op 1400-1500' hoogte gelegen, 

 is, hoewel niet zoo groot als dat van Singkarak, toch wel 

 zoo interessant en niet zoo eentoonig. Het is rondom door 

 steil, met weelderig geboomte begroeid , gebergte ingesloten, 

 behalve aan de oostzijde, daar waar de weg is aangelegd, 

 alwaar het geboomte meestal is weggekapt. Aan de westzij- 

 de heeft het zijne uitwatering. 



Het dal van Manindjoh , in de wandeling slechts Danau 

 (meer) genoemd , zoude rondom het meer en aan zijne 

 hellingen niet minder dan 16000 bewoners bevatten , 

 wier kampongs of gehuchten in de verte door veelvuldige 

 krambierboomen worden aangewezen. Ook vindt men vele 

 rijstvelden op die plaatsen, waar, langs het meer, vlakke 

 gronden aanwezig zijn , en de steile bergwand niet tot in 

 het meer afdaalt. Het gebeurt echter soms, dat verschroei- 

 jende oostenwinden in het dal nedcrstorten , het meer over- 

 steken, en aan de overzijde, bij de uitwatering, waar het ge- 

 bergte doorbroken is, uitstroomen; zoo zelfs, dat er van een 

 geheel veld, geene enkele halm tot rijpheid komt , niettegen- 

 staande aan de planten niets te bespeuren is en deze er zelfs 

 zeer weelderig uitzien. Op welke Avijze deze winden op het 

 stuifmeel werken , en het bevruchtigingsverraogen van het- 

 zelve vernielt, heb ik niet kunnen ontdekken. Aan de 

 helling van het gebergte wordt ook veel koffij geteeld. 



De heer Mess, kontroleur te Manindjoh, die mij mede 

 zeer gastvrij ontving, had ook eenige menschen uitgezon- 



