-^ 379 — 



duw opzoeken , en zwermen alleen in de vooravond- uren 

 in de lucht rond, waardoor het ver hoorbare gegons ont- 

 staat. In het algemeen schijnen zij meer gezelschappelijk te 

 leven dan de overige dipteren. Hare grootste vijanden zijn 

 zekere liagedis-soorten en de grootere tweevleugelige insek- 

 ten. Duizenden worden verder zoowel als larven als in ont- 

 wikkelden toestand door de plotseling opkomende slagre- 

 gens vernield. "Ware zulks niet het geval, dan zouden zij 

 bij hunne groote vermeerdering de lucht verpesten. 



Anderen , die van dierlijke uitwer|)6elen , of van in ver- 

 rotting zich bevindende dierlijken Hgchamen leven , treden 

 zwermsgewijze op , en verhinderen hierdoor eene infektie der 

 lucht met miasmen. Eene soort houdt zich bepaaldelijk in 

 ziekengestichten op, waar zij meestal de uitterende en ster- 

 vende lijders kwelt , of wel door de vergaderbakken der ver- 

 schillenden excreta aangelokt wordt. 



De meeste van roof levende Dipteren moet men gedurende 

 de heetste uren van den dag zoeken. Dan gaan zij op roof 

 uit, die soms uit tamelijk groote insekten bestaat. Deze ko- 

 men nooit in de nabijheid van huizen , zoeken daarentegen 

 opene , met hoog gras begroeide vlakten of ravijnen op. Tot 

 deze behooren de grootste soorten en zij kenmerken zich allo 

 door een bijzonder scherp gezigtsorgaan , waardoor men ze 

 moeijelijk kan vangen, niettegenstaande zij langzaam en wei- 

 nig vliegen, waarbij een sterk brommend geluid ontstaat. 



Nog andere, de Anthraxsoorten hebben wel met de zoo 

 even genoemde gemeen , dat zij ook alleen omtreeks de mid- 

 daguren te zien zijn , maar zij bevinden zich bijna onophou- 

 delijk zwevende in de lucht en opgejaagd wordende gaan zij 

 Iets verder en blijven daar weder in de lucht zweven. 



De sierlijke soorten van Dolichopus, meestal van eene 

 goudgroene kleur en glans , houden zich altijd op bladen op. 

 Gestoord wordende vliegen zij weg en zetten zich op het 



