— 389 — 



sprieten ; het 4e tot het laatste zijn onduidelijk behaard. Dg 

 geledingen der voelers zijn van gelijl^e lengte, de laatste 

 stomp. De romp hoog, langwerpig, naar voren toe pun- 

 tig toeloopend , en een den kop bedekkend uitsteeksel daar- 

 stellend , roestkleurig , zoo als het geheele insekt. De kolf- 

 jes van gewone gedaante, kort. 



Het achterlijf lang, smal, en van boven sterk platge- 

 drukt, veel langer dan de vleugels, aan weerszijden harig. 



De vleugels langwerpig, de schijfcel langwerpig 5 hoe- 

 kig, de Ie submarginale cel zoo lang als de 2e; zij zijn 

 lichtbruin, aan den voorsten rand onregelmatig donker ge- 

 vlekt, en in de rust elkander bedekkend. 



De pooten lang en dun. 



Mklde7i-Java. Een zeer eigenaardig Dipteron, hetwelk ik 

 reeds honderde malen gezien had , voordat ik het als insekt 

 en als Dipteron herkend heb. Op de bijgevoegde plaat heb 

 ik het zoo geteekend, als men het op muren en in 

 woonhuizen na regenachtige dagen ziet (in natuurlijke groot- 

 te). Vele Tipulariën nemen in de rust (even als sommige 

 spinnen) eene streepvormige gedaante aan. Ik had dat reeds 

 meermalen gezien , maar ik was ten hoogste verwonderd , 

 toen ik het zich nederzettende dier die eigenaardige positie 

 zag aannemen. De 2 eerste pooten zijn stijf, ik zou bijna 

 zeggen tetanisch naar voren gestrekt , en zoo digt bij en aan 

 elkander geplaatst, dat eene lijn daardoor ontstaat, die als 

 eene voorste voortzetting der lengteas van het dier zich ver- 

 toont. De pooten van het 2© paar leggen zich ieder aan weers- 

 zijden naast het Ie paar, namelijk het dijgedeelte alleen; de 

 tibia en de tarsus maken met het Ie paar eenen min of meer 

 scherpen, soms regten hoek; de 2 achterste pooten zijn op 

 gelijke wijze naar achteren gerigt als dit met het Ic paar 

 het geval was. 



De vleugels bedekken het achterlijf en elkander. — Hier- 



