52 
njoe werden door den eerstaanwezenden mijn-ingenieur be- 
gonnen in Junij 1858. 
Vroeger zijn de middelen genoemd, waarmede de onder- 
zoekingen van de stroomtinerts-bevattende lagen in de 
distrikten Muntok en Djeboes werden aangevangen. 
De in Muntok gevolgde wijze vam putten graven werd 
wel is waar bevonden eene verbetering te zijn van de vroe- 
ger gevolgde wijze vau putgraven, maar zij bleef te veel 
tijd en geld kosten, terwijl de in Djeboes gebruikte ijzeren 
schafteen veel beter middel bleek ‘te zijn, dat, zoolang er 
geen beter bestond, moest worden aangewend. 
De ondervinding bij het gebruik van de ijzeren schaft 
in Djeboes opgedaan, komt op het volgende neer. 
In beginsel is het putten graven met deze schaft een- 
voudig en doelmatig. 
Wanneer de ‚putten eene diepte moeten bereiken van 5 
tot 7 Ned. el én men wil met een klein personeel, in kor- 
ten tijd, putten graven, dan is deze wijze van Pu 
in het algemeen voordeelig. 
In veel gevallen bereikt men zijn doel-, het opnemen van 
de tinertslaag-, evenmin met de ijzeren schaft, als met de 
gewone putgraving. Dit niet slagen wordt bij beide wij- 
zen van werken veroorzaakt door het loopend zand, dat 
van onder-op in den put dringt, sneller dan het uitgewerkt 
kan worden. Werkt men meteen gewonen put, zoo stor- 
ten de hol-hangende zijwanden in, maken den put hoe 
langer hoe grooter en men is ten laatste, door het water 
en zand overstelpt, genoodzaakt den put te verlaten. Werkt 
men met de ijzeren schaft, dan wordt de drukking op de 
schaft, bij het neerstorten van den hol-hangenden, tegen 
de schaft leunenden grond, ongelijk; de schaft geraakt 
scheef, waardoor het inbrengen van het volgende der zes 
stukken, waaruit zij bestaat, wordt verhinderd en daar- 
mede het dieper zinken van den put. Ook geraakt de 
schaft scheef, wanneer eene harde grondiaag ongelijk ligt, 
zoo dat de ondersteuning van de schaft ongelijk wordt, 
