57 
Beide ingenieurs hielpen de onderzoekingen in Belinjoe 
voleindigen, de laatste evenwel maar voor korten tijd, toen 
hij door eene hevige ongestelheid genoodzaakt werd met 
verlof naar het vaderland te vertrekken, van waar hij nog 
niet is terug gekomen, terwijl het twijfelachtig is of hij ooit 
herstellen zal. ‚ | 
In het laatst van Januarij 1862 waren de onderzoekin- 
gen in Belinjoe geëindigd, behoudens het uitbrengen van 
rapport en het zamenstellen van de daarbij behoorende 
mijn-kaart. Er bleven toen maar weder twee mijn-inge- 
nieurs op Bangka. De een, de eerstaanwezend ingenieur, 
had de onderzoekingen uit te voeren welke het gewestelijk 
bestuur, in het belang der bestaande mijnen of mijn-ver- 
eenigingen, wenschelijk achtte, de andere zette zijn onder- 
zoek van het distrikt Merawang voort. 
In Oktober 1862 werd het eerste van de in het vorige 
jaar gevraagde drie boortuigen, uit Nederland, te Batavia 
aangebragt, terwijl in November daaraanvolgende de twee 
andere boortoestellen aldaar werden ontscheept. Deze werk- 
tuigen werden, in het laatst van het jaar, te Muntok door 
den eerstaanwezend mijn-ingenieur ontvangen. 
De mijn-ingenieur, die Merawang onderzocht, was, bij 
het einde van 1862, gedurenden vijf jaren onafgebroken 
op Bangka werkzaam geweest en had daardoor, reeds se- 
dert 14 jaar, aanspraak om voor vier maanden naar het 
hoofdbureau te Buitenzorg op te komen !') Gebrek aan 
personeel had belet, hem van die gunstige bepaling te doen 
gebruik maken. Bij besluit van den gouverneur-generaal, 
van den 11, December 1862 no. 87, werd de hoofd-inge- 
1) Bij gouvernements besluit van den 3lm Maart 1854 no. 4, artikel 2, is onder e be- 
paald. „Dat de met de leiding der dienst van het mijn-wezen belaste ingenieur, zoo 
dikwijls er zich onder de ingenieurs van de mijnen bevinden, die gedurende drie en een 
half jaar onafgebroken op de bezittingen buiten Java zijn werkzaam geweest, aan den gou= 
verneur-generaal voordragen zal, hen in den regentijd, voor vier maanden naar Buitenzorg 
te doen opkomen, ten einde aldaar gedurende dien tijd, in het belang van hen zelven en 
van de dienst van het mijn-wezen werkzaam te zijn; met dien verstande, dat zulks op 
nief meer dan een vierde gedeelte van het getal der in Nederlandsch-Iudië aanwezige in- 
genieurs der mijnen te gelijk zal worden toegepast,” 
