45 
tinontginning op dat eiland. Voor het vervolg kunnen hun- 
ne diensten niet meer gemist worden, bij de stroomtinontgin- 
ning op Bangka. 
Op Bangka noemen de Chinesche mijnwerkers kong, het 
onverweerde vaste gesteente, dan wel de nog onverplaatste 
verweerings-voortbrengselen van dat vaste gesteente; in het 
eerste geval- noemen zij de vaste rots: kong-batoe. Op den 
kong liggen de kwaternaire lagen, waarin de stroomtin- 
erts voorkomt en in de kolong-mijnen ligt de voorname 
ertslaag op den kong. In den Kong was nimmer tinerts 
gevonden; zoo luidde de algemeene meening. Men had op 
Bangka nog nooit tinerts in de vaste rots gelegerd aange- 
troffen; Horsfield had geen bewijs gevonden voor de af- 
komst van den stroomtinerts; Burat had in zijn mijn-geo- 
logie gezegd: »On n'exploite en effet dans la presqu'ìle de 
vBanca et de Malacca, que des minerais d'alluvion, et 
„l'on ne connaît même pas les gîtes ou places d'où pro- 
_»yviennent ces gîtes de transport.” Dr. J. H. Croockewit 
Hz. had in zijn rapport van 11 April 1850 gezegd, geen 
oordeel te durven vellen omtrent de afkomst van den stroom- 
tinerts van Bangka, doch verder leest men in dat verslag. 
„Tot heden toe ben ik geneigd om Bangka en Belitong 
„ten tijde des strooms, die den tinerts aangevoerd heeft, 
„aan het vaste land van Malaka verbonden te beschouwen. 
„Ik ben hierin gesterkt door de overeenkomst, die de Bang- 
ska-erts, schoon het produkt zuiverder is, met den Mala- 
»ka-erts, volgens de beschrijving, aanbiedt, en tevens door 
„dat de tusschenliggende eilanden, vooral Lingga, gezegd 
„worden veel tin te bevatten.” Na zijn onderzoek op Ma- 
laka blijft die natuurkundige het gevoelen toegedaan, dat 
de stroomtinerts van Malaka, Lingga, Bangka en Belitong, 
van het noorden, door een grooten waterstroom daarheen 
is gevoerd. 
De mijn-ingenieur aan wien, bij gouvernements besluit 
van 17 Augustus 1850, No. 15, zekere wetenschappelijke 
leiding was opgedragen, van de met hem in Indië aange- 
