47 
belangstelling was vernomen, terwijl bij de in overweging 
zijnde maatregelen, welke tot bevordering van de tinont- 
ginning op Bangka kunnen worden genomen, op het on- 
derzoek naar tinaders zou worden gelet. 
De met de leiding der dienst belaste mijn-ingenieur ver- 
nam, toen hij in Februarij en Maart 1855 zijne hiervoren 
vermelde zending uitvoerde, van een oud-administrateur van 
de tinmijnen op Bangka, dat in de koelit-kolong-mijn Boeng- 
koeäng, in het distrikt Pangkal-Pinang, tinerts in den kong 
voorkwam. Den 19 Pebruarij 1855 bezocht genoemde 
ingenieur de mijn Boengkoeäng, in gezelschap van den admi- 
nistrateur van Pangkal-Pinang, onder wiens beheér de mijn 
behoorde, en van den administrateur van Merawang, die 
uit belangstelling daartoe was overgekomen. Werkelijk 
kwam daar tinerts voor, geheel overeenkomende met den 
stroomtinerts, zoo als die algemeen op Bangka wordt ge- 
vonden, doch adervormig afgezet in den kong. Twee andere 
plaatsen waar hetzelfde verschijnsel was waargenomen, 
werden door de mijnwerkers aangewezen. 
Op verzoek van den ingenieur gaf de administrateur van 
Pangkal-Pinang last, om zoowel de plaats waar destijds de 
tinerts uit den kong werd verkregen, als de twee vroeger 
aangetroffen plaatsen ‚te ontblooten, om daarna de zaak 
naauwkeuriger te kunnen onderzoeken. 
Den 2e Maart 1855 werd de mijn Boengkoeäng op nieuw 
door den mijn-ingenieur bezocht, in gezelschap van den 
administrateur van het distrikt. De kong was over de hal- 
ve breedte van de mijn ontbloot, terwijl in den kong een 
put was gegraven, waarin de loodregte doorsnede, tot 1,5 
“Ned. el in de vaste rots, zigtbaar was. 
De bevinding zal ik hier uit het dagboek van den inge- 
nieur overnemen : 
„De kwaternaire afzettingen in dit stroomwerk,- de koe- 
lit-kolong mijn-, van den beganen grond tot het onverweerd 
gesteente, bestaan uit: 
