55 
deelte van een distrikt, met de namen der bergen, heu- 
vels, rivieren en met den loop van het water bekend zijn. 
De plantkuuadige zou door den inlander geholpen - worden 
in het verzamelen van planten, hij zou zelfs nieuwe soor- 
ten van hem ontvangen, maar den mijn-ingenieur, die 
slechts naar steenen kijkt, deze soms zorgvuldig inpakt en 
meê naar huis draagt, hetgeen de inlander met minach- 
ting beschouwt, dien kan hij geen hulp bieden en deze 
krijgt van hem immer ten antwoord ’a taoe, bij verkorting: 
ik weet het niet. 
Wil de mijn-ingenieur dierhalve onderzoeken, dan be- 
gint hij met het openen van een voetpad, dat meestal over 
drassigen grond loopt, derwijl men de vallei niet leert ken- 
nen als men het voetpad op den droogen grond opent. 
Hij zoekt al wat hij wenscht te weten zelf op 
Is hij eenmaal in het bosch dan blijft hij er gedurende 
eenige dagen in; bij zou te veel tijd verliezen door dage- 
lijks naar den grooten weg of naar eene mijn terug te 
keeren om daar in het huis van een Bangkanees dan wel 
in het koengseu- huis !) nachtverblijf te zoeken, terwijl 
het hem dikwerf geheel ondoenlijk zou ziju. 
Zoo lang de mijn-ingenieur in het bosch blijft, 5 of 6, 
soms 14 dagen of 5 weken, betrekt hij schier dagelijks 
een ander nachtkwartier, waarheen hij al zijne behoeften 
moet meêvoeren: gereedschappen, meet-instrumenten, eten 
en drinken voor zich en zijne arbeiders, keukengereed- 
schap, nachtleger, kortom alles wat hij maar bedenken 
kan noodig te hebben. Alleen te Muntok heeft men eene 
herberg, de eenige op het eiland; kan men dierhalve niet 
verblijven in een kampong- of koengseuhuis, dan neemt men 
alles tot levensonderhoud meê; men kan nergens iets koopen. 
Is men tegen den avond vermoeid van den arbeid in de 
open lucht, waarbij men soms een temperatuur van 102 
F, in de schaduw en van 10° tot 112° F. buiten de scha- 
1) Koengseu wil zeggen gemeenebest, maatschappij. 
