54 
duw te verdragen heeft gehad en men komt eindelijk op 
de plaats waar nachtverblijf zal worden gehouden, dan 
eerst worden er hutten gebouwd van jonge boomstammen 
en takken. Deze hutten zijn niets dan banken van het 
versch gekapte hout, zonder zijwanden, doch overdekt met 
katjang-matten welke men daartoe meêvoert. 
Intusschen is het donker geworden en is het avondeten 
inmiddels gereed gemaakt, dan gebruikt men zulks bij het 
licht van een lantaarn of wel van een haveloos kantoor- 
lampje, waarbij men, na afloop van den maaltijd, zijne ge- 
maakte aanteekeningen herziet en aanvult. Des nachts 
daalt de thermometer tot 65° F. en soms nog lager en de 
dauw is dan zoo sterk, dat al hetgeen men niet wegsluit 
of behoorlijk bedekt, des morgens doornat is. 
Het is duidelijk dat men zich tegen dien dauw moet 
beveiligen, als men in het bosch slaapt, maar ook tegen 
den regen is men niet beschermd door de katjang-mat, 
welke de hut dekt. d 
Des morgens is alles wat men om zich heeft, b. v. de 
deken waaronder men heeft geslapen, doornat; verkleumd 
eet men, tot ontbijt, wat koude rijst van den vorigen dag _ 
en men breekt op, om de voorstelling op eene andere plek 
te herhalen. 
C. Het uitsmelten van den tinerts. In het laatst van 1854 
werd, door den resident van Bangka en een mijn-ingenieur, 
een onderzoek gedaan naar de tinslakken, welke op het 
eiland onbenuttigd blijven liggen, ter beantwoording der 
vraag: of die slakken niet verder met voordeel kunnen 
worden uitgesmolten. 
„Door dat onderzoek is, omtrent de Chinesche smeltwijze 
en de daarbij verworpen slakken, gebleken : 
‚dat uit den droogen erts, welke, volgens scheikundige 
ontleding, 74,58 pct. tin bevatte, door de gewone uitsmel- 
ting aan de mijnen is verkregen 69,855 pct. tin, zoodat 
het verlies bij de herleiding van den tinerts in het groot 
4,547 pct. bedraagt; 
