155 
zure oplossing werden gevonden kieselzuur, ijzeroxydule, 
ijzeroxyde, aluinaarde, kalk, magnesia, potasch en soda. 
Het in zoutzuur onoplosbare gedeelte werd vervolgens met 
een mengsel van koolzure soda en potasch gesmolten en 
met zoutzuur behandeld. De verkregen oplossing bevatte, 
behalve kiezelzuur, nog iĳzeroxyde, aluinaarde, kalk en 
magnesia. 
Uit het kwalitatief onderzoek bleek deze asch derhalve te 
bevatten; kieselzuur (oplosbaar en onoplosbaar kieselzuur), 
ijzeroxydule, ijzeroxyde, aluinaarde, kalk, magnesia, potasch 
en’ soda, benevens geringe hoeveelheden chloor en zwavelzuur. 
Het soortelijk gewigt bij 27° G, was 5,291. 
B. Kwantitatief onderzoek. 
1. Bepaling van het watergehalte. 
1,0575 gram werden geruimen tijd bij 1109 G. gedroogd 
en bevatten 0,0055 water; op 100 din. 0,520. 
2. Bepaling der in water oplosbare zouten. 
1,0575 gram werden geruimen tijd met gedestilleerd wa- 
ter uitgeloogd en gaven in water oplosbare zouten 0,0095, 
zijnde op 100 dln. 0,766. 
5. Bepaling der in zoutzuur oplosbare stoffen. 
0,447 gram werden eerst met verdund en vervolgens met 
sterk zoutzuur zoolang gekookt tot zich niets meer oploste. 
Het filtraat werd tot droog wordens toe uitgedampt, zacht 
verhiten met verdund zoutzuur behandeld; het afgescheiden 
kieselzuur bedroeg na gloeiĳing 0,004 gram. Het filtraat 
werd. met een weinig salpeterzuur gekookt en vervolgens 
chloorammonium en ammonia toegevoegd, het hierdoor af- 
gescheiden iĳzeroxyde- en aluinaarde-hydraat op een filtrum 
verzameld, goed uitgewasschen, in zoutzuur opgelost en 
beide na toevoeging van een overmaat van potasch-loog 
door verwarming gescheiden. De hoeveelheid iĳzeroxyde, 
na gloeijing verkregen, woog 0,025 gram. 
Bij de vloeistof, waaruit het ijzeroxyde-hydraat was afge- 
