170 
smaak. Zijn soortelijk gewigt bij 29°C. is 1,0125. Het wa- 
ter reageert alkalisch en ontwikkelt bij verwarming in ge- 
ringe mate gasbellen; bij koking scheidt zich een zeer ge- 
ring wit neêrslag af. Tot droog wordens toe uitgedampt wordt 
een fraai, wit, kristallijn zout verkregen, dat zich bij ver- 
dere verhitting weinig donkerder kleurt, later geheel ont- 
kleurt en smelt, na bekoeling eene zuiver witte, doffe 
zoutmassa daarstellend. 
Het kwalitatief onderzoek heeft de volgende bestanddee- 
len in het water aangetoond: koolzuur, chlortum, jodtum, 
zwavelzuur, kieselzuur, kalkaarde, bitteraarde, soda, po- 
tassa, sporen van org. stoffen, van koolzuur iĳzerprotoxyde 
en van zwavelwaterstofgas. 
Het water bevat geen boraxzuur. 
KWANTITATIEVE ANALYSE. 
1. Bepaling der vaste deelen. 
151,65 grm. water bij 130—140°C. gedroogd, gaven 2,104 
grm. zout; na behandeling met water bleven terug 0,0151 
grm. Het water bevat 1,5984 pct. zout, waarvan in water 
oplosbaar zijn 1,58695 pct. en onoplosbaar 0,01147 pet. 
2. Bepaling van het ehlorium. 
22,154 grm. water met salpeterzuur en. salpeterzuur zil- 
veroxyde belrandeld, gaven 0,722 grm. chloor-en jodzilver of 
3,26195 pet. en na aftrek van het jodzilver wire pet. 
chloorzilver, waarin bevat is: 
0,80381 pct. chlorium, gevende met 0,52078 pet. sodiem 
1,52459 pet. chloorsodium. 
3. Bepaling van het jodium. 
131,65 grm. water gaven jodpalladium, na gloeijing 
0,0058 grm. palladium gevende af 0,00289 pct, beantwoor- 
dende aan 0,01273 pet. jodzilver of 0,008124 pet. jodso- 
dium,; waarin 0,00688 pet. jodium. 
4. Bepaling van het zwavelzunr. 
65,815 grm. water gaven 0,0125 grm. „wavelzure bariet- 
