186 
Het Perahoegebergte is het hoogste punt van eene ke- 
ten, die zich in het westen van den voet van den Sela- 
mat begint op te heffen en in het oosten tot den voet van 
den Oenarang afdaalt. Een eigenlijke naam heeft het niet. 
De toppen hebben allen hunne bijzondere namen, even 
als het hoogste punt de Perahoe heet, doch het is moei- 
jelijk dit gebergte af te deelen. De kraters volgen elkander 
op tot aan de grenzen van Tegal, en wel in een onafge- 
broken bergketen, zoodat men er niet die tusschenzadels 
vindt, zoo als bijv. tusschen den Soembing en Sindoro. 
Het moet dus als een geheel beschouwd worden, waar- 
van de groote- of lengte-as nagenoeg oost en west is ge- 
rigt en de ruimte beslaat tusschen den Selamat van Tegal 
en den Oenarang van Samarang. 
Op de kaart van de residentie Banjoe-Mas door din kapitein 
der genie Versteeg zijn de hoogten der verschillende toppen 
van dit gebergte in profiel afgebeeld. Even als de toppen 
westwaarts op allengs in hoogte verminderen, zoo heeft 
de keten zelve ook hare helling naar het westen en de- 
zelve is zoo regelmatig dat, bijaldien men op die kaart 
eene lijn trekt over die toppen, men bij den voet van den 
Selamat uitkomt. Deze lijn valt juist te zamen met de 
streek alwaar nog neptunische gesteenten gevonden wor- 
den. Men mag dus aannemen dat de onderaardsche kracht 
in eene rigting gewerkt heeft evenwijdig aan deze lijn. 
Het hoogste punt, de Perahoe, ligt niet in het midden, 
maar meer naar de oostelijke grens. Derhalve moet de 
helling van den top van de Perahoe oostwaarts naar de 
vlakte veel steiler zijn dan westwaarts. 
Dit bevestigt zich, want hier treft men de scherpe 
randen aan (zie Junghuhn pag. 265) waar bij het heerenhuis 
te Tjoeroek de groote waterval van dien naam in drie 
loodregte trappen 600 voet nederstort; zuidwaarts is eene 
dergelijke steile opheffing, alwaar de rivier Moentjar 600 
voet bijna loodregt neerstort. 
De scherpe rand verliest zich westwaarts in de distrik- 
