187 
ten Keboemen en Kalie-Salak onder Pekalongan, alwaar 
eene soortgelijke opheffing nog te bespeuren is, hoewel 
door de van den Perahoe komende rivieren op verschei- 
dene plaatsen doorgebroken. Bij Gombong in het distrikt 
Soebah komt ook nog een waterval voor, doch minder 
hoog dan die te ‘Pjoeroek. Het gesteente aldaar bloot ge- 
komen bestaat uit platen van eenige duimen dikte. Het 
schijnt eene zamengebakken massa te zijn, die, hoewel uit 
vulkanische bestandeelen (feldspaat?) zamengesteld, zich 
onder water heeft afgezet. 
Aan den oostelijken voet, bij de rivier Lootoet, komt 
reeds de neptunische formatie aan den dag (zie deel 4 pag, 
455 in de bijdrage van wijlen den ingenieur F.C. H. 
Liebert.) Het vinden van kool aan de voeten van het ge- 
bergte, alwaar de neptunisclie lagen door onderaardsche 
werking zijn opgeheven, doet mij de vraag opgeven of die 
kool niet door vulkanische werking ontstaan zoude kun- 
nen zijn, namenlijk of het geen verkoolde bosschen kunnen 
zijn. Sedert ik de brainkolen van Nangoelan heb gezien 
word ik in deze meening versterkt. Indien deze een wei- 
nig, doorgebrand zijn, komt de houtstruktuur veet duidelij- 
ker voor den dag dan bij eenige andere koolsoort en ‘zij is 
alsdan niet van de gewone houtskool te onderscheiden. 
De heer Junghuhn zegt verder (pag. 265), dat de steen- 
soort bestaat uit een twaalftal trachietische en doleritische 
rots-en lavasoorten. Dit vindt over het geheele gebergte 
in zijn ganschen omvang plaats, terwijl in den vorm en de ge- 
steldheid der verschillende kraters ook veel overeenstem- 
ming heerscht. De augiet of hornblende is overal in de ge- 
steenten in ruime mate gemengd, eveneens spelen de kon- 
glomeraten in dit gebergte eene groote rol, iets hetwelk vok 
reeds op verderen afstand aan den zuidkant is opgemerkt. 
(Acta vol. 1, triangutatte Banjoe-Mas door G. A. de Lange 
pag. 24). 
Om nu tot het binnengedeelte van het gebergte terug 
te keeren, beginnen wij met de oostzijde. 
