191 
4, De Pager-Kentang en het meer Lerie. Deze berg be- 
grenst de n. w. zijde van het plateau en ligt als het ware 
juist op den bergrug die van den Perahoe zich westwaarts 
uitstrekt, en daardoor de waterscheiding tusschen Pekalon- 
gan om de uoord en Banjoe-Mas om de zuid vormt. 
Toen ik den, heer Junghuhn in 1862 te Pekalongan ont- 
moette, deelde ik hem mede dat het mij voorkwam dat 
deze berg geen vulkaan was in engere beteekenis, dat is, 
dat hij zich niet gevormd heeft even als bijv. de Soembing, 
Sindoro of Selamat, door het uitwerpen van lava, die, be- 
koelende op de buitenzijde, van lieverlede aan den berg des- 
zelfs hoogte gegeven heeft. Het schijnt eene opheffing te 
zijn die, even als alle plastische stoffen, den kegelvorm 
heeft aangenomen, waarin eene afkoelingsspleet is ont- 
staan, die inde kleine ketelvormige inzakking op den top 
haren oorsprong heeft. 
Dit zelfde verschijnsel neemt men meermalen in dit ge- 
bergte waar, o. a. bij den Petarangan (zie aldaar). 
Hetzelfde herhaalt zich bij vele vulkanen, zelfs bij de 
kleinste heuvels, o. a. bij den Tidar. Indien de bergen 
na het ontstaan dezer kloven nog stoffen uitwerpen Jan is 
het duidelijk dat deze stoffen door die kloven haren uitweg 
naar beneden zoeken. Het kan dus zeer waar zijn dat in 
die kloven lavastroomen worden gevonden. 
Bij den Merbaboe ziet men van de Salatigasche zijde eene 
groote kloof die zich een weinig kronkelt. 
Daar waar de eene zijde konkaaf is, is de andere kon- 
vex en dit pleit das voor de hypotheze dat vele kloven door 
de eerste afkoeling zijn ontstaan. Aan den voet bevindt 
zich het meer Lerie, alwaar nog veel vulkanische werking 
wordt waargenomen. Het meer Lerie heeft het voorkomen 
van een groot moeras, en zijn water wordt door de rivier 
Dolok opgenomen. 
Het voorkomen van dit meer als een moeras doet ver- 
onderstellen dat de vroegere afwatering min of meer opge- 
damd is, waardoor zich het bovenwater over eene grootere 
