192 
uitgestrektheid heeft kunnen verbreeden, en waardoor het aan- 
zien van een ravijn verloren is gegaan. Dit is zeer waarschijn- 
lijk en vooral dewijl bekend is dat er te dier plaatse eene 
latere opheffing heeft plaats gehad in 1786 (zie Junghuhn 
en Mickler en Horsfield, verh. Bat. Gen. deel VII). 
Is men het meer Lerie voorbij, dan bevindt men zich 
buiten den Diëng, en daalt het terrein opmerkelijk. 
Het eerste dat zich dan voordoet is de Pekaraman, reeds 
elders- beschreven 
Bij denzelven is echter zeer merkwaardig de omstandigheid 
dat de inzakking juist op een vrij steilen bergrug heeft plaats 
gevonden en piet in eene vallei of ravijn. Voorts kan men 
zien dat de eene zijde van den rand konkaaf en de andere 
konvex is. Dit doet veronderstellen dat bij het ontstaan 
der kloof de beide wanden zich verwijderd hebben. 
5. Het meer Deringoe (Felaga-Deringoe). 
Bij dit meer eindigt gewoonlijk de reis der bezoekers. 
In zijne nabijheid bevinden zich de kawa-Segorowedie 
ook wel genaamd kawa-Deringoe. | 
In deze streek bevinden zich verscheidene plaatsen waar 
dampen opstijgen, en zij is in zoo verre analoog aan de 
kawa-Kidang. De tegenwoordig nog sterk werkende ka- 
wa bestaat reeds verscheidene jaren. Ook op plekken al- 
waar vroeger zulks niet het geval was ruikt men zwavel- 
dampen. 
“ Het meer Deringoe heeft zijne uitwatering onder de wa- 
terscheiding, door een tunnel en vormt alzoo den oor- 
sprong van eene onder Pekalongan behoorende rivier, die 
door het land Simbang stroomende aldaar in zee valt. 
Voor het doorbreken van den wand of voor het ont- 
staan van den tunnel was het meer Deringoe volkomen 
gelijk aan het meer Tjebong. 
De tunnel is echter te naauw om door menschen be- 
zocht te worden, want hij is opgevuld met steenen en aar- 
de; aan de buitenzijde van den smallen bergrug ziet men 
echter het water weder te voorschijn komen. Op onge- 
