198 
Bij den tusschenzadel verdeelt zich de kam in twee tak- 
ken die de buitenwanden van den krater uitmaken. De 
noordelijke kam is niet veel lager dan de hoofdkam. In- 
dien men hem van Doro uit beklimt, volgt men eene nog 
al naauwe vallei, alwaar men, op 4 palen van Doroy-den 
pesangerahan Pekoeloeran aantreft. Alvorens dezen te: be- 
reiken vindt men langssden weg verscheidene stukken steen; 
blijkbaar door menschenhanden bekapt; welligt worden 
nog later in de bosschen eenige oudheden gevonden. Deze 
vallei levert een vrij woest aanzien op. Eene tamelijk water- 
rijke rivier bruist over de talrijke konglomeraten heen. 
De steilte der ravijnen komt overigens natuurlijk voor; 
dewijl zij de zijribben ven den noordelijken rug uitmaken. 
Nadat men Pekoeloeran nog twee palen achter zich heeft, 
bereikt men den top digt bij de desa Merongo, die onge- 
veer 500 voeten lager ligt. In plaats van, zooals gewoonlijk 
de veronderstelling is, in de vlakte van Banjoe-Mas neer 
te zien, ontwaart men regt over zich nog een tweeden berg: 
rug en bemerkt, na nog een paar palen oostwaarts op 
te zijn gegaan, dat men zich in den binnenwand be- 
vindt van een der grootste kraters op dit eiland. De reus- 
achtige grootte is welligt reden, dat men deze kolk nim- 
mer voor een krater herkend heeft. 
De pesangeraban Petongkirono, op. 5200 voeten boven de 
zee, ligt regt over den Rogo-Djambangan. De bodem van 
den krater is vier à vijf honderd voeten lager, gevende al-_ 
zoo 2800 voeten. De Djambangan zelf is 6934 voeten. 
Trekt men hieraf de 1100 voeten die de top van den Rogo- 
Djambangan boven het gebergte uitsteekt, dan verkrijgt 
men voor de diepte van den krater 5000 voeten. De dia- 
meter zal tusschen de 20000 á 24000 voeten zijn. De bodem 
bestaat uit verweerden trachiet, waaronder veel ijzer en kalk 
gevonden wordt. De witte leemachuge aarde die op den 
Diëng gevonden wordt, bevindt zich ook hier en op en- 
kele plaatsen vermengd met zwavelkies. Op de insprin- 
gende zijden van den overigens vrij steilen binnenwand 
\ 
