200 
doorweven met groven of fijnen augiet? of hornblende? 
Sommige zijn op ‘het oog van porphierachtigen aard en ko- 
men met de daarvan in mijn bezit zijnde exemplaren zoo 
volkomen overeen, dat er welligt gangen van augietporphier 
bestaan. Bij den waterval zag ik een witachtig-grijzen 
klomp liggen, doch zoo grof van struktuur dat de kwarts 
en de augiet in vrij groote stukjes te onderscheiden waren. 
De veldspaat was geheel verweerd. Dit gesteente had meer 
van syeniet dan van trachiet. Het zonderlingste was, dat 
ik met het afslaan van een stuk daarvan, een zeszijdig 
stukje bergkristal van 1 Ned. duim grootte kreeg. Ik zal 
niet wagen te beslissen of dit ook van een opgedreven stuk 
syeniet kan zijn; latere onderzoekingen zullen hierover 
meer licht verspreiden. Dit althans is waar, dat welligt 
geen gebergte gevonden wordt alwaar men zooveel vers 
schil in de trachietsoort opmerkt, zoowel als in het ui- 
terlijk voorkomen der konglomeraten en men zal welligt 
de trachiet nog in onderdeelen verdeelen, waarvan Java de 
typen oplevert. Van Petongkirono langs den Tjoeroek-Moen- 
tjar voortgaande, bereikt men de desa Sanga-Wedie op 2900 
voet. Een weinig verder is men regt over Merongo op 2700 
voet, alwaar de beide bergruggen elkander zoo naderen, 
dat er juist de ruimte voor een bergstroom overblijft. De 
beide ruggen naderen elkander in twee steile toppen, die dus 
deze plek aanwijzen als de plaats, waar vroeger de krater 
gesloten was. De rigting van de kloof is, even als die 
bij het meer Deringoe, westelijk. De Rogo-Djambangan 
heeft eenige overeenkomst met den Pangerango. 
Bij dezen laatsten komt de kegelvorm echter meer uit, 
dewijl de wanden van de kloof sterk dalen. Bij den Djam- 
bangan blijven de wanden even hoog en de top ligt op 
een derzelve; ware de Djambangan niet kegelvormig, dan 
zoude hij minder in het oog vallen. 
De kegelvormige gedaante is dus welligt toevallig en in 
zoo verre niet in verband met den krater; dit zoude alleen 
plaats vinden, indien de Djambangan beduidend grooter 
