201 
ware, bij voorbeeld indien zijne afhelling aan die van den 
noordelijken kam aansloot, zoodat deze helling als den voet 
van den Djambangan kon aangemerkt worden. De noor- 
delijke wand strekt zich echter westwaarts nog zoo ver uit 
dat men, door de hellingen denkbeeldig te verlengen, steeds 
veel hooger en op zijde van den Djambangan uitkomt. 
Het gebergte zal dus niet hooger geweest zijn dan thans 
en ook niet een gesloten top gehad hebben, want nergens 
vindt men er de overblijfselen van, die, wegens de kolossale 
grootte, nog afzonderlijke heuvels zouden kunnen gevormd 
hebben. 
De krater is dus van den beginne af aan nagenoeg zoo- 
danig geweest als hij zich thans voordoet; welligt heeft er 
zich een meer in gevormd dat bij Merongo afgesloten en 
later doorgebroken is. Dit laat zich vermoeden dewijl 
verder op in de vlakte, juist voor de opening van de val- 
lei die uit den krater komt, eenige heuvels liggen, bijna 
zonder steenen, van roodachtige aarde. Dit is het depôt 
dat zich afgezet heeft, toen de stroom in de vlakte komen- 
de zijne vaart had verloren, en dat zich in fijne stof op 
den bodem van het meer had afgezet. 
9. Simego. 
Gaat men van Sanga-Wedie verder westwaarts, dan be- 
reikt men na een paar uren rijdens den pesangerahan Sedo. 
Even voorbij deze plaats wendt de uit den Djambangan 
komende rivier zich om de noord en neemt de rivier van 
Sedo op. 
De hiervoren genoemde zijrib tegenover Merongo en de 
bij Sedo zich om de noord uitstrekkende bergrug, vormen 
met den hoofdrug eene kom, waaruit de rivier van Sedo 
haren oorsprong heeft. Ik heb haar niet bezocht en kan 
dus niet zeker opgeven of zij ook een krater is. Er voor 
pleit de steilte van den hoofdrug en eene vernaauwing. digt 
bij Sedo, die daardoor aan de vallei of kom eene hoefijzer- 
vormige gedaante geven. Bij Sedo bezocht ik een rivier- 
tje om het gesteente nader gade te slaan en vond daar 
