210 
de openingen in het koepelvormige hemelhooge dak en der 
talrijke galerijen naar binnen en veroorzaakte de schoon- 
ste schakeringen op den hier glinsterend witten, daar groen 
bemosten wand. De natuur had dit gebouw op de gril- 
ligste wijze versierd. Van het gewelf hingen vrij en langs 
den wand de zonderlingste, als uit witten steen gegotene 
figuren. Hier zag men eene fontein, als of zij plotseling 
in hare werking versteend was; daar was het gelijk een 
sneeuwwitte treurwilg of alsde schoonste drapering van in 
plooijen opgenomen gordijnen; zuilen, kolommen en bo- 
gen ondersteunden het trotsche gewelf. Dan was het de 
verstijvende drop des waters, die ze gevormd had; dan 
weder een deel der kalkrots zelve, dat door de natuur als 
het ware ter schraging gespaard was. 
Stelt u daarin voor eenige soldaten en koelies, voor ons 
binnen gegaan, staande op den diepen achtergrond in het 
verschiet, als door een groen tooverlicht zijdelings bestraald 
uit de achter het geboomte verscholen openingen, — dan 
zal het geenzins verwonderen, wanneer ik verklaar, dat 
het mij moeijelijk valt den indruk weer te geven, die dat 
geheel op ons maakte. Het was de kille togtwind, die 
door de openingen der gewelven binnendrong, die mij aan 
onze doordrenkte kleederen deed denken en het gezelschap 
voorstellen deze eerst tegen drooge te verwisselen, voor 
dat wij tot een nader onderzoek overgingen. 
Nu bezochten wij achtereenvolgens alle gangen en ho- 
len van dit uitgestrekte gewelf, met lampen en fakkels ge- 
wapend en den volgenden dag een twintigtal andere grotten 
en gangen van kleinere afmetingen, welke met de groote 
grot niet merkbaar kommuniceerden en beklommen den 
berg daar, waar door opstapeling van rotsblokken de hel- 
ling eenigzins beklimbaar was. Aldus bragten wij daar 
11/, dag door, alles beschouwende, zooveel mogelijk on. 
derzoekende, van het een en ander een brokstuk mede ne- 
mende en des nachts illuminerende. 
