211 
Het resultaat van het onderzoek was het volgende. 
De Batoe-Hapoe is omstreeks 200 à 250 voeten hoog, 
alom met zwaar en ligt houtgewas begroeid, dat zijne wor- 
tels, bij gebrek aan eene aard- en humuslaag, aan den ru- 
wen steen vast klemt of in de scheuren en voegen der 
rotsmassa's naar binnen dringt. Waar de berg loodregt, 
ja! zijn wand eenigzins overhellend opwaarts staat, ko- 
men lange luchtwortels van den bovenrand afdalen om hun 
voedsel in lagere, meer vochtige streken te zoeken. 
De grootste afmeting is van N. t. O. tot Z.t. W. De breed- 
te zal 500 passen zijn. De geheele lengte valt moeijelijk te 
gissen daar wij hem slechts voor de helft omtrokken, daar- 
bij eene der voor-openingen uit-, eene der achter-openingen 
van het groote gewelf in-, en dus binnen door den berg 
naar ons uitgangspunt weder teruggaande. Veronderstel- 
lende dat deze grootste grot in het midden der lengte des 
bergs is gelegen, dan zoude de geheele lengte omstreeks 1500 
passen kunnen bedragen. Ik deed met de medegebragte 
hamers zooveel in mijn vermogen was onderzoek naar de 
steensoort des bergs en koos hiertoe die plaatsen uit, welke 
merkbaar niet door het afdruipend kalkwater waren aan- 
gegroeid en dus bij verbrijzeling den oorspronkelijken steen 
moesten vertoonen. 
Eenige steenen geheel uit grove en fijne kalkspaat-kris- 
tallen bestaande, werden aldus verkregen, waarvan som- 
mige fossiele overblijfselen van schelpdieren bevatten. In 
dien steen als hoofdmassa, treft men ingesloten veelvul- 
dig flinten of vuursteenen aan, welke op plaatsen waar de 
knagende waterstroom den kalk schijnt uitgeslepen of op- 
gelost te hebben, halverwege buiten den kalksteen uitste- 
ken. Zeer merkbaar is het, dat het water zich bij waar- 
schijnlijk eertijds diepere ligging dezer kalkrots, misschien 
door oplossing van ingesloten en ondergelegen leem- of 
klei-aarde, dwars door hare massa eenen weg gebaand heb- 
bende, ze langzamerhand meer en meer moet hebben uit- 
gehold, en het koepelvormige gewelf, het middelpunt van 
