\ 
220 
2. Water uit de warme bron van 
Amantawarie. 
Het water uit bovengenoemde bron is helder, heeft een 
zwavelachtigen smaak, eenigzins prikkelend en een flaauwen 
reuk naar zwavelwaterstofgas. Het reageerde alkalisch. Bij 
verwarming ontwijkt er veel koolzuurgas, onder afzetting 
van vaste stoffen. Tot droog wordens toe uitgedampt, blijft 
eene zoutmassa terug, welke slechts sporen van organi- 
sche stoffen bevatte. Door gedestilleerd water werd eene 
aanzienlijke hoeveelheid opgelost. Deze oplossing reageer- 
de sterk alkalisch en bevatte chloor, zwavelzuur, kalk, 
magnesia, potasch en soda. Hetgeen na de behandeling met 
gedestilleerd water terugbleef, loste in zoutzuur onder op- 
bruisen op en bevatte, behalve het kiezelzuur dat hierbij 
terugbleef, kalk, magnesia, benevens sporen van iĳzeroxyde 
en aluinaarde, terwijl in het water, zooals dit gezonden was, 
sporen van salpeterzuur aangewezen konde worden. 
Uit het kwalitatief onderzoek bleek dat water te bevat- 
ten; koolzuur, chloor, zwavelzuur, kiezelzuur, kalk, mag:- 
nesia, potasch, soda, benevens sporen van ijzeroxyde, aluin- 
aarde, organische stoffen, zwavel waterstofgas en salpeterzuur. 
Het soortelijk gewigt bij 27,5°C. is 1,001596. 
KWwANTITATIEF ONDERZOEK. 
1. Bepaling der vaste stoffen. 
150 gram water werden tot droog wordens toe uitge- 
dampt en bij 110°G. gedroogd, gevende aan vaste stoffen 
0,2040 gram. Hiervan waren in gedestilleerd water oplos- 
baar 0,1215 gr: blijft derhalve voor in water onoplosbare 
stoffen 0,0825 gr. ’ 
3, Bepaling van het chloor. 
150 gram water met salpeterzuur en salpeterzuur zilver. 
oxyde behandeld, gaven aan chloorzilver 0,242 gr. bevattende 
0,05981 gr. chloor. 
3. Bepaling der zwavelzure kalkaarde, 
160 gram water, met zoutzuur en chloorbarium behandeld, 
