229 
ontweek er koolzuurgas, onder afzetting van vaste stoffen; 
tot droog wordens toe uitgedampt zijnde, bleef er eene 
slechts weinig gekleurde zoutmassa terug. Door behan- 
deling met gedestilleerd water loste het grootste gedeelte 
op. Deze oplossing reageerde alkalisch en bevatte kool-. 
zuur, chloor, zwavelzuur, kalk, potasch en soda, bene- 
vens sporen van magnesia. Bek na de behandeling 
met gedestilleerd water onopgelost terugbleef, loste in ver- 
dund zoutzuur onder opbruising op. Hierbij bleef bij ver- 
dere behandeling kiezelzuur terug, terwijl de zure oplossing 
bevatte ijzeroxyde, aluinaarde, kalk en magnesia. Bij zachte 
verhitting van een gedeelte der teruggebleven vaste stof- 
fen, na verdamping van het water, brandde deze wit, zoo- 
dat de kleur der vaste stoffen van organische bestanddeelen 
afkomstig was. 
Uit het kwalitatief onderzoek blijkt derhalve dat water 
te bevatten; koolzuur, chloor, zwavelzuur, kiezelzuur, iĳzer- 
oxyde, aluinaarde, kalk, magnesia, potasch, soda en or- 
_ ganische stoffen, benevens sporen van zwavelwaterstofgas, 
dat welligt niet oorspronkelijk in het water sqhijnt voor te 
komen, maar eerder moet toegeschreven worden aan de 
slechte kurk (waarmede deze flesch gesloten was) en in- 
werking op de sulfaten, in dit minerale water voorkomende. 
Het soortelijk gewigt bij 27,5° G. was 1,00185. 
K WANTITATIEF ONDERZOEK. 
1. Bepaling der vaste stoffen. 
150 gram water. werden tot droog wordens tòe uitge- 
dampt en in een luchtbad bij 120° G. gedroogd, gevende 
aan vaste stoffen 0,579 gr. Hiervan waren in gedestilleerd 
water oplosbaar 0,554 gr. en in water onoplosbaar 0,045 gr. 
2. Bepaling van het chloor. 
50 gram water gaven aan chloorzilver 0,168 gr., waar- 
in 0,04152 gr. chloor. Op 100 gr. water derhalve 0,12456 
gr. chloor. 
