287 
De berg Lamongan in dikke nevelen gehuld en een on- 
deraardsch gedruisch, deden het eerst vermoeden, dat er 
beweging kwam in den klomp, die sedert 1861 heeft ge- 
zwegen en nu het noodige heeft opgespoord, om het met 
énorme kracht weder uit te werpen. 
In de rigting vau het noorden viel er in den nacht van 
9 op 10 Januarij eene aschregen; om vier ure vertoonde 
de berg, van Klakkah gezien, een gezigt, dat geen pen ver- 
mag te schetsen. 
De top was één vuurklomp en de gloeijende lava (?) 
viel met stroomen naar beneden. Evenzoo in den 
avond van den 10°. Tegen den morgen hulde hij zich 
echter ‘weder in rook en asch, om zich den 1Î even 
te doen zien, hoe een stuk van zijn kraterwand is inge- 
stort en zijn top eene geheel andere gedaante heeft ge- 
kregen. 
Op Zaturdag den 2 Julij, des voormiddags ten tien ure, 
begon het te Lemadjang in de lucht zoo vreesselijk donker 
te worden, dat men stellig dacht, zoo niet een orkaan, 
dan toch eene zware bui te moeten verwachten. Tot des 
namiddags een uur werd het al meer en meer donker 
en had de lucht een allerzonderlingst dreigend aanzien, zoo 
zelfs, dat men zonder moeite met het bloote oog naar de 
zon konde zien en geen onderscheid zoude hebben kunnen 
bemerken tusschen het licht bij het ondergaan der zon en 
hetgeen op dat oogenblik scheen. 
Een verschikkelijke aschregen, te half twee ure begin- 
nende en zich uitsluitend bepalende tot het zuidelijk deel 
der plaats, was tot ieders verwondering het gevolg; zulks 
duurde tot ongeveer vijf ure in den namiddag en gedu- 
rende dien korten tijd viel er zooveel asch, dat de blade- 
ren en het gras geheel graauw werden. De asch had een 
reuk naar zwavel en daaruit leidde men af, dat dit onverwacht 
verschijnsel het gevolg was van eene uitbarsting van 
den Lamongan. Deze berg toch vertoonde na zijne eerste 
werking, op den 9" Junij, van tijd tot tijd vuur, doch de 
