504 
den, eene plaats bewonen die Poerwonggo- Tokengan werd 
genaamd, maar later, ter oorzake van geschillen, den 
naam kreeg van Tarokka, Patjarokkan, later weder naar 
den vorigen naam Panaroekan, Pa-narokkan, werd gefat- 
soeneerd door Europeanen. De namen zelven zijn volgens 
Soemenapsche origine en uitspraak. 
Zoo bleef de naam van Panaroekan in wezen; de plaats 
echter niet. Zoo heet de oosthoek van Java nog Blam- 
bangan, schoon de Fransche reizigers Tombe en Lesche- 
nault reeds in Februarij 1805 te vergeefs in de Pampang- 
baai het Blambangan opzochten, dat nog in boeken en 
kaarten stond. Zoo heet Sedayoe, aan de monding der 
engte van Madoera, de stad, maar dit is geenszins die, 
door denzelfden Houtman bezocht, waarvan de overblij- 
vende potscherven eenige mijlen meer westwaarts gevon- 
den worden, sinds 1742. Zoo heet Poeger nu de dood- 
sche, rondom door wildernis omgevene dessa, maar dit 
is het Poeger niet, dat in 1790 nog aan zee lag en eene 
voorname handelsplaats wus. 
De droeve vereeniging van hutten, langs een mallen 
zandweg, aan een ondiepen tak van de Sampavyan-rivier, 
ruim eene paal afstands van zee, die bij de Europesche 
adininistratie Panaroekan wordt genaamd, «en uit eenige 
kampongs met andere namen bestaat, ligt evenmin op de 
plek van het eerste Panaroekan, als Banjoewangie, ge- 
zegd Blambangan, op de plaats van het eerste Blamban- 
gan, en Sedayoe evenzoo, ligt. 
De bewijzen, dat Panaroekan, het oude Portugesche 
stadje, nog bestond in 1597, kan ik uit de vertaalde me- 
dedeeling bij Houtman, (dr. Stöhr), niet aannemen voor 
het geweuschte doel. 
UL „Er zullen geene bewijzen voorhanden zijn, gevon- 
den worden, voor die uitbarsting, uitbarsting van zoo 
jonge dagteekening als 1586. 
»Zoo de Ringgit uitgebarsten was moest de verwoesting 
ou 
allerverschrikkelijkst, de gansche omtrek verwoest zijn 
