516 
de Sampayan. Bij paal 345 verheft zich een nederig rug- 
getje, dat noord-oostwaarts strekt, en de scheiding daarstelt, 
zoo van het distrikt. Kapongan met Kali-tikoes, als van 
het watergebied van de Sampayan met dat gebied van het 
oostelijker kustland. De Songai Laudangan is de oostelijk- 
ste der delta; de Songai Tjoerahtlogo is weder de eerste 
waterweg, uit de heuvelenrij van om de zuid-oost, en die 
in zee vloeit. Tusschen de geul, kloof of afstrooming van 
de Tjoerahtlogo en den tak Soeling of Bertjak van de Sam- 
payan, is de waterscheiding een nederige heuvelrug, met 
heestergewas digt begroeid. 
Het kustland, het vlak, bewaterd land, is van Tjoeraht- 
logo, paal 545—6, tot Ardjasa, paal 549, slecht ééne paal 
breed; de oostelijk voortgezette vulkanische heuvelenrij is 
weinig meer dan vijftig voet boven zee verheven. 
Dit vulkanische heuvelland heeft hetzelfde aanzien, de- 
zelfde eigenaardigheden als dat bezuiden Pandji, maar de 
golving der hoogten, de diepte der dalen is veel minder; 
hier is alles met kort geboomte, doorn- en heesterge- 
was in ’twild begroeid, zoodat uitzigt en beschouwing veel 
naauwer kring heeft. De vulkanische massa's trekken ook 
noord-oostwaarts, en naar de kust, waar men bij de des- 
sa's Boong en Sassak, paal 550—551, ook hoog, dor, la- 
varijk land heeft. 
Van Ardjasa, om de zuid, is de heuvelen-rij nog drie 
palen breed; en om de zuid loopen de steenharde, kalk- 
witte, met zwarte klompen bekroonde heuvelen zacht glooi- 
jend uit in eene breede zand-hoogvlakte, de Oro-orolejbar, 
die tot aan den voet ‘van het Malang-Kendang-Raunggebergte 
zich uitstrekt. 
Op deze breede, en voor katoenbouw heerlijke zand- 
hoogvlakte, vond ik de laatste dessa's om de zuid: Djati, 
Tjoerahtatal, Soembertengah. In de dessa Djati bestond 
enkel een put, gegraven om water te vinden, en acht en 
twintig vadem diep, van de aardoppervlakte tot aan het 
welwater. Hier had alzoo alle bewijs voor de uitbarsting 
