526 
vergruisd kan worden, vindt men zeer fraaije en te zamen 
gegroepeerde kristallen van zwavel. 
De oostelijke zijde van de kawah-ratoe bleef nog steeds 
in haren wolkenmantel gehuld: slechts een paar malen 
konde ik even het meertje zien, dat haar diepste gedeelte 
aanvult en eenige hoog opspuitende waterzuilen, waarvan 
de grootste, volgens mijne schatting, wel 4 à 5 voet hoog 
moest zijn. De damp belette een goed overzigt over dit 
gedeelte. Ik wilde trachten of ik welligt digter bij de vul- 
kanische werkplaats gekomen, gelukkiger zoude zijn. De 
mij verzellende inlanders hadden er weinig lust in en stel- 
den mij die afdaling nog veel moeijelijker voor, dan zij 
werkelijk bleek te zijn. Hunne bezwaren, die mij trouwens 
volstrekt niet bevreemdden waren echter niet bestand tegen 
de welsprekendheid van het hun beloofde geld en onmiddelijk 
aanvaardden wij de reis. De weg werd genomen ongeveer in 
de rigting, op Junghuhn’s kaartje aangegeven door de gestip- 
pelde lijn die van 7 naar 4 loopt. Hij was steil en moeijelijk en 
moest meestal gevonden worden in de kleine vooren, die door 
het regenwater tusschen de puinmassa's en losse steenklompen 
waren uitgeschuurd. Wij stuitten eindelijk voor eene kleine 
kom, waarin het water, bij tusschenpoozen, met tamelijk 
groot geweld omhoog gedreven werd. Aan alle zijden om- 
geven door modder, die eene temperatuur had van 39.5, G. 
bij eene luchttemperatuur van 21° GC. en waarin men 
terstond tot aan de enkels wegzakte, was dit water moei- 
jelijk te genaken. Ook zonder de voorbeelden te kennen 
van den graaf von Vidua die in de Minahasa (Linoe) bij 
eene solfatara, en van den kontroleur, die op dezelfde 
wijze op den Diëng den dood vond en die beide door 
Junghuhn zijn aangehaald, is het gevaar op zulke plaatsen 
niet twijfelachtig en zijn aard niet uitlokkend. Eindelijk 
kwam ik toch digt genoeg bij den oever om het water te 
kunnen verzamelen. Het had eene temperatuur van 74° G. 
en reageerde zeer zuur. Zijne zamenstelling wordt hier 
achter opgegeven. 
