359 
„ 
kwalitatief onderzoek; zoowel de verkregen strychnine, als 
pierotoxine waren beiden wit van kleur en geheel zuiver, 
iets wat bij dezelfde behandeling van het afkooksel van 
den bast van Strychnos tieuté niet het geval is, daar de 
kleurstof hier veel moeijelijker te verwijderen is. 
De resultaten dezer kwantitatieve bepalingen zijn: 
2.874 gram pijlvergift verloren bij drooging op 1100 C. 
0.416 gram aan gewigt — 14,47 pct. water. 
2.874 gram met kokend water zoo lang uitgetrokken als 
dit nog iets oploste, afgefiltreerd en lang uitgewasschen 
lieten op het filtrum terug, bij 110v GC. gedroogd, 0.450 gr. 
in water onoplosbare stof — 15.31 pct. 
Deze oplossing in water verdampt en het zich daarbij 
afzettende witte, kristallijne bezinksel afgefiltreerd en goed 
uitgespoeld, leverde 0.012 gr. picrotoxine — 0.42 pct. 
Eindelijk werd deze oplossing op de reeds bovengenoem- 
de wijze met azijnzuur loodoxyde en zwavelwaterstof be- 
‘handeld en daaruit bij 100° G. gedroogd verkregen 1.062 
gr. strychnine — 56.95 pct. 
Deze bleek bij onderzoek geheel vrij te zijn van anorga- 
nische stoffen. 
Eindelijk werden 5.575 gram stof in een platina-kroes 
verbrand en leverden 0.411 asch —11.49 pct. 
De hoeveelheid strychnine mag inderdaad verbazend groot 
worden genoemd; voegt men hierbij de hoeveelheid zuur, 
noodig om een neutraal zout te vormen, en nemen wij 
hiervoor de formule van melkzuur GEH5O05, waarmede het, 
zoo het niet identisch is, dan toch veel overeenkomst heeft, 
dan hebben wij: 1.062 gr. strychnine (C4#H??N?O4) vorde- 
ren tot verzadiging 0.257 gram — 8.94 pct., hetgeen te 
zamen vormt 45.89 pct, van een gemakkelijk oplosbaar 
