555 
zijn deel zijn. De toenmalige minister van koloniën Pahud 
kende J. en stelde zijne verdiensten op den waren prijs: 
hij besefte dat het pligt was, een man als Junghuhn in 
de gelegenheid te stellen zich op nieuw te wijden aan de 
bevordering der kennis van Java ’srijke natuur. Daar nu 
gedurende J.'s oponthoud in Europa de natuurk. kom- 
missie was ontbonden, moest hem een nieuwe werkkring 
worden aangewezen. Dat deed de minister Pahud op eene 
onbekrompene en hoogst praktische wijze, door J., op een 
voldoend inkomen, aan te stellen tot ambtenaar voor na- 
tuurkundige onderzoekingen, met den titel van inspekteur, 
en tevens op zeer duidelijke en beredeneerde wijze te om- 
schrijven, wat J. in die kwaliteit zou hebben te verrigten. 
Junghuhn zette in December 1855 weder te Batavia voet 
aan wal. Zijne positie werd door het Indisch bestuur na- 
der geregeld en Tjie-Andjoer hem als standplaats aangewe- 
zen. Op de reis herwaarts was hij belast geweest met de 
overbrenging van 149 kinaplanten, in Europa gewonnen 
uit zaden, die van Peru waren ontvangen. Gedurende den 
overtogt had J. zich met de belangrijkste geschriften over die 
plant bekend gemaakt en toen in 1856 de heer Hasskarl, 
die de kina-kultuur op Java aanvankelijk had ingevoerd, 
naar Europa terugkeerde, werd de verdere leiding dier 
kultuur aan J. opgedragen. Met grooten ijveren getrouwe 
volharding heeft hij die gewigtige taak gedurende de Îaat- 
ste 8 jaren zijns levens ten uitvoer gelegd, met het gevolg 
dat thans vele honderd duizend kinaboompjes op Java's 
grond in wasdom zijn. Junghuhn heeft van dien moeite- 
vollen arbeid niets dan verdriet ingeoogst. Van vele zijden 
werd hij aangevallen over de leiding die hij aan de zaak 
gaf, voornamelijk over de soorten, aan welke hij de voor- 
keur boven andere schonk. En die aanvallen waren groo-. 
tendeels met betreurenswaardige hartstochtelijkheid gedaan, 
ja, zelfs sprak een zijner tegenstanders van opzettelijke 
verkwisting van ‘slands gelden! Ook van regeringswege 
werd J. ten definitieve niet geheel in het gelijk gesteld, 
DL. XXVII 23 
