562 
dat xk drie jaren daarna mij aan de andere zijde van den 
aequator zou bevinden. 
Toen echter het voornemen daartoe tot rijpheid kwam, 
kon het wel niet anders of ik stelde mij voor, ook dàár 
partij te trekken van die methode van photographie, die, 
gelijk de zoo veelzijdige toepassingen dier kunst den be- 
zoeker van vreemde plaatsen zoo uitstekend te stade komt, 
om ontvangen indrukken levendig te houden en weer te 
geven. 
De door mij te Amsterdam in de wintermaanden voor 
het jaar 1865 bereide platen werden dan ook pa aankomst 
hier door mij met goed gevolg gebezigd tot opname van ge- 
zigten in den omtrek van Batavia. 
Dit was in de maanden Junijen Julij 1864. Toen echter 
mijn voorraad van in Holland (d.í. bij eene temperatuur 
van p. m. 15° C.) bereide platen was uitgeput en ik daar- 
na, met medegebragt collodion alhier beproefde een nieu- 
wen voorraad platen te prepareren, bleek het mij spoedig 
dat de methode, zoo als ze dáár lag, hier in meer dan. één 
opzigt wat te wenschen overliet. 
Het was mij weldra duidelijk geworden dat de tempe- 
ratuur alhier schadelijk inwerkte bij de bereiding van pla- 
ten met behulp van eene collodion-soort, die in en voor 
Holland, of afthans voor een gematigd klimaat was bereid. 
De platen namelijk, of liever de collodion-laag vertoonde 
eene te groote digtheid, van dáár moeijelijk indringen van 
de verschillende vochten, van daar een oppervlakkig dan 
beeld en eenige neiging tot ongelijke ontwikkeling. Het 
lag voor de hand dat zulks het gevolg moest zijn van 
de snelle en te sferke opdrooging der collodion-huid 
bij eene temperatuur van 27—50’ G, vóór dat de plaat 
in het zilverbad kan worden gebragt: — de laag werd 
hierdoor te veel gesloten en verloor hare poreusheid, de 
eerste voorwaarde tot eene goede uitkomst bij alle droog- 
collodion methoden. ; 
Nu was het wel duidelijk dat het middel tegen de lawaal 
