565 
Mijn eerste zorg om tot zekere resultaten te geraken was, 
het overwinnen van het groote struikelblok bij papier-pho- 
tographie: keuze van eene goede papiersoort. 
Zoolang deze of geene methode voorschrijft hierop zeer 
keurig te zijn kan zij niet praktisch heeten. Immers 
het baat ons weinig of wij al lezen: papier te gebrui- 
ken van de firma A. of B. te Parijs of Londen — voor- 
al als men aan het andere einde der aarde is. Ik geloof 
dan ook dat deze omstandigheid veel heeft bijgedragen om de 
papier-photograpbie buiten Parijs of Londen dikwerf te doen 
mislukken of althans den proefnemer van die methode of 
te brengen. De vragen, die ik mij dus stelde waren deze: 
Wat is de oorzaak dat slechts weinig papiersoorten wor- 
den aangeprezen? — of, met andere woorden: is die uit- 
sluitende aanprijzing van sommige soorten gegrond? 
, En kunnen wij ze niet door veelvuldig voorkomende 
papiersoorten vervangen? — Het spreekt van zelf dat dáár 
waar een proefnemer eene goede papiersoort aantreft en 
deze steeds in voldoende hoeveelheid voorhanden is, dat 
hij dan ook deze soort als bruikbaar aanbeveelt; maar 
+ daarmede is nog niet gezegd dat dit de eenige bruikbare 
soort zou zijn. Op dit punt heerscht een groote onduide- 
lijkheid bij overigens te vertrouwen schrijvers op het ge- 
bied van photographie. 
De eene raadt aan papier van Fransch, Belgisch of Duitsch 
maaksel met plantaardige belijming; — de andere Engel- 
sche en mitsdien ook Hollandsche papiersoort met dierlijke 
lijm gelijmd. Dat deed bij mij de vraag ontstaan: is de 
lijming van gewigt, doet ze goed of kwaad bij deze me- 
thodes en welk verschil is er tusschen die beiden? 
Ik overtuigde mij spoedig dat dit punt wel degelijk de 
aandacht vereischt. 
Zooals bekend is wordt bij de papier-fabrikatie in de 
eerstgenoemde landen de belijming van het papier bewerk- 
stelligd door gebruik te maken van eene harszeep of ook wel 
van stijfsel en aluin. 
