568 
nog slechts een wit precipitaat op den bodem. Dit is de 
myricine uit het was, terwijl de ceroleïne in de terpentijn 
is opgelost. Men schenke de heldere oplossing voorzigtig 
af en brenge het overblijvende met het precipitaat op een 
filter, teneinde eene heldere vloeistof te verkrijgen. 
Het is niet goed alles door een geschud op het filter te 
gieten, wijl de filtratie dan en gaat. 
Men voege nu bij de: 
500 kub. duim vloeistof, op iedere 100 kub. aen 
40 druppels ricinusolie (castor- olie), en verder 
5 gram jodium; men brenge deze bij Kleine hoeveel- 
heden in de vloeistof, aangezien er eene inwerking op de 
terpentijnolie plaats grijpt, waarbij warmte ontwikkeld wordt. 
Om deze reden sluit men de flescli ook niet terstond. 
De oplossing is nu vuil-bruin van kleur, men schudde 
voorzigtig en zette de flesch open in het helle daglicht en 
zelfs een korten tijd (+ uur) in den zonneschijn. De vloei- 
stof wordt nu geheel ontkleurd of behoudt hoogstens een 
citroengele tint en is nu voor het gebruik geschikt. Mogt 
ze na verloop van tijd weer rood gekleurd worden dan wordt 
ze weder in het zonlicht ontkleurd. 
De keuze der ricinus-olie door Tillard is eene zeer ge- 
Inkkige: zij maakt, even als iedere-andere olie, het papier 
eenigzins doorschijnend, zonder het later indringen van wa- 
terige vochten zeer te bemoeijelijken. De physische eigen- 
schappen van ricinus-olie zijn nog al opmerkelijk : men 
herinnere zich dat deze olie, en geene andere, in sterken 
alkohol oplost. 
Nu giete men de bereide vloeistof in een platte porce- 
leinen of glazen schaal, en dompele daarin de volstrekt 
drooge päpierbladen der vorige bewerking, zoodat ze ge- 
heel door haar bedekt worden. Het vocht doordringt het 
papier terstond en maakt het zeer doorschijnend. Men 
late het papier minstens 5 minuten in de vloeistof, waar- 
na het voorzigtig wordt opgenomen en met behulp van 
eene zwarte speld aan een der hoeken opgehangen, 
