589 
nopens de minerale bronnen van Kedong-Waroe, toezen- 
dende de kopijen der ter zake bij hem ingekomen brieven 
van den kontroleur van Soerabaja, den heer de Kock van 
Leeuwen en van den regent, Radhen Tommongoeng Pandji 
Tjok ronegoro. 
De heer de Kock van Leeuwen deelt mede, dat de bron- 
nen, op het heuvelachtig terrein, zooals het door den heer 
CG. de Groot beschreven is, ontellraar zijn. De grootste 
daarvan, die voorzeker wel een 2ötal zullen bedragen , heb- 
ben een middellijn van 10 en de kleinste van 2 N. duimen. 
Bronnen met een middellijn van 14 en 2 Rhijnl. voeten 
vond hij niet, en zouden er ook, volgens de verklaring der 
desa-bewoners van die streken, nooit bestaan hebben. De 
bronnen verplaatsen zich en droogen van tijd tot tijd op: 
in de westmoesson zijn ze het minst in aantal, welligt 
omdat het bronwater dan ongemerkt kan wegvloeijen uit 
den slijk- en modderachtigen bodem, die in de oost-moes- 
son zeer ondoordringbaar en steenachtig wordt. 
_De regent van Soerabaja schrijft ongeveer hetzelfde. De 
bronnen liggen 26 paal van Soerabaja, 25 paal die met 
den wagen kunnen gereden worden, langs den grooten weg, 
en een paal langs een binnenweg. Op den 14°" September 
overtuigde hij zich zelf dat er eene ontelbare hoeveelheid 
openingen waren, waaruit het zoute water, nu eens hel- 
der, dan weder met modder gemengd te voorschijn kwam. 
In de west-moesson zijn toch altijd nog 40—50 openingen 
aan wezig. 
De heer de Kock van Leeuwen meent, dat het van be- 
lang zoude zijn, een natuurkundige naar deze plaats te 
zenden. 
Besloten langs bovenstaanden weg aan die bevinding de 
noodige bekendheid te geven, op dat daarop de aandacht 
van natuurkundigen gevestigd blijve. 
5. Op voorstel van het lid Edeling bepaald, dat aan het 
ld dr. G. F. Sehneider verzocht zal worden om aan de 
