14 
Te midden dier bosschen verhief zich een prachtige kra- 
ton, het verblijf van een’ vorst, die aldaar, omringd van zijne 
vasallen en onderdanen, in digte kampongs rond den kraton 
gevestigd, oppermagtig heerschte, zich en de zijnen ver ver- 
heven achtte boven het overige menschdom en, den goden ge- 
lijk, daarom met niemand in aanraking wilde komen, en alle 
vreemdelingen steeds uit zijn gebied weerde, zelfs zoo mo- 
gelijk liet ombrengen. 
Hij verachtte de goden, veronachtzaamde alle voorschrif- 
ten der godsdienst, en leefde met zijn geheele volk in voort- 
durenden wellust en brasserij. 
Gastvrijheid, een der schoonste en duurste verpligtingen 
van den oosterling, was hem onbekend. Alle de zijnen volg- 
den hierin zijn voorbeeld; slechts eene oude vrouw, verwan- 
te van een vroegeren vorst, maakte hierop eene uitzondering, 
doch was, wegens hare meer menschlievende gevoelens, uit 
den kraton gebannen, en leefde alleen, op eene eenzame plaats 
in het woud. nabij de tegenwoordige Rawa-Pening. De schoo- 
ne landstreek was daardoor de schrik der reizigers en der om- 
liggende oorden geworden, terwijl tevens de weelderige, vrucht- 
bare bodem, de schoone landsdouw steeds de begeerte en na- 
ijver van allen opwekte, dien het niet gegeven was in alle 
de heerlijkheden van den kraton en diens gebied te deelen. 
Deze staat van zaken, vooral het met voeten trappen van 
de heilige regten der gastvrijheid, als godsdienst-pligt een 
ieder opgelegd, werd aan Ardjoena, tijdens een zijner om- 
zwervingen op aarde juist in deze streken aanwezig, mede- 
gedeeld. 
Ardjoena besloot de zaak zelf te onderzoeken, en, werd 
de aanklagt waar bevonden, een schrikverwekkend voorbeeld 
te stellen. Wederom was een groot feest aangelegd in den 
kraton. De vorst had alle de zijnen opgeroepen en aan een 
reusachtig gastmaal genoodigd, toen een arm man, in het kleed 
van een rondzwervenden bedevaartganger, zich aan de poort 
van den kraton aanmeldde, en verlangde om, zich op zijn regt 
als vermoeid reiziger beroepende, tot het algemeen onthaal 
toegelaten te worden. Hij werd echter met hoon en beschim- 
pingen overladen, weggejaagd en ontkwam door een snelle vlugt 
naauwelijks den dood. Uitgeput door de ondergane mishande- 
lingen kwam hij eindelijk bij de oude verstootelinge uit den 
