15 
kraton aan. die hem voedde. kleedde en wiesch. en zooveel 
mogelijk al het doorgestane trachtte te vergoeden. 
Des namiddags vertrok de hbedevaartganger, verkwikt en 
hersteld, en gaf aan de oude vrouw den raad om, zoodra 
Gods toorn zich openbaarde, de aarde in beweging geraakte, 
de wateren opstegen, zich in het rijstblok te plaatsen dat 
zij voor hem tot rustbed ingerigt had, en waarin hij verkwikt 
was geworden. 
In den kraton. waren met het vallen van den avond de 
volks-spelen begonnen, toen meer dan nu in zwang, worste- 
len, boogschieten, met zware steenen werpen, enz. enz., toen 
op eens de vreemdeling, des middags zoo onmeedogend at- 
gewezen, te midden der menigte verscheen, maar dit maal 
in eene ontzagverwekkende houding en met een zeker iets 
in zijn wezen, dat zijne bovenaardsche af komst deed kennen. 
Hij plaatste een klapper-dop omgekeerd op den grond, en 
noodigde een ieder uit dien op te ligten, hun daarbij het loon 
toezeggende, dat reeds voor hen weggelegd was. Hoewel 
niemand zijne woorden begreep, trachtten velen. doch te ver- 
geefs, den klapper-dop op te ligten. 
Toen eindelijk geene pogingen tot onthulling van het raad- 
sel meer aangewend werden. noodigde hij allen rond zich. 
ten einde toe te zien, en nam den klapper-dop weg. En ziet 
onder den klapper-dop had zich een solfatare (kawah) gevormd. 
die den kraton met al zijne bewoners verzwelgde, water en slijk 
uitstortte en de geheele landstreek in een poel of moeras her- 
schiep, terwijl Ardjoena, nadat het vernielings-werk voltooid 
was, de opening met eenen grooten steen sloot (die nog aan- 
wezig moet zijn, maar waarvan niemand de plaats kon terug- 
vinden, toen ik hem zocht) en daarna uit het midden der 
verwoesting oprees en verder toog. 
Alleen de oude vrouw werd gered, die, den raad van haren 
gast volgende, in het rijstblok was gaan zitten, toen alles 
rondom haar verzwolgen en verwoest werd. Zij dreef rond 
en landde eindelijk op den heuvel Tjaundie-Doekoeh aan, waar 
zij een aangename woning en hof vond, door de zorg van 
Ardjoena aldaar voor haar neergesteld, en waar zij, gastvrij 
voor allen, gevierd door allen, hare dagen eindigde. 
Tot zooverre de legende. Wat in haar het meest de 
opmerkzaamheid verdient, is de overlevering dat de tegen- 
