49 
Den volgenden morgen, stoomende naar het zoogenaamde 
eiland Wangie-Wangie, passeerden wij den meridiaan van het 
Hagelis-eiland. Ik nam die gelegenheid waar, om de lengte 
van dit eiland te bepalen. Gedurende een uur nam ik 
namelijk eene reeks ware peilingen door middel van de 
zon, voorafgegaan en gevolgd door eene tijdsbepaling. De 
afstand was te groot om uit de gezamenlijke peilingen ook 
de breedte naauwkeurig te bepalen, weshalve ik met den 
kommandant der Sindoro overeenkwam, op onze terugreize 
van Wangie-Wangie een ander punt te zoeken om eene 
tweede peiling te doen, ten einde de ligging van het 
Hagedis-eiland te bepalen. 
In den morgen van 27 November waren wij nabij het 
eiland Wangie-Wangie, zooals op het op de kaarten gewoon- 
lijk genoemd wordt. De loods zeide mij, dat de ware 
naam is Poeloe Wantjé, en dat de geheele groep eilanden, 
die op de kaarten Toekan-besie eilanden heeten, door de 
inlanders Poeloe-Limboeto genoemd worden. Een zeer 
kennelijk punt bleek de noordwesthoek te zijn; hiertoe 
hebben mijne waarnemingen betrekking. 
Op de terugreize wendde de Sindoro eerst den steven 
om de zuid om te onderzoeken of Groenwoud-eiland, 
wiens bestaan reeds ontkend is, bestaat of niet. Op de 
kaart staat het op ongeveer 125°20’ O. L. en 6°10’ Z. Br., 
juist dezelfde breedte als het Hagedis-eiland, dat op 122°40’ 
O. L. is aangegeven. 
Het resultaat was, dat het eiland werkelijk niet bestaat. 
Op de aangegevene plaats is de zee peilloos diep en ook 
van den top der mast is geen eiland te zien. 
Ofschoun het voor de voorgenomene bepaling van het Hage- 
dis-eiland het naauwkeurigste zou geweest zijn, regt west te 
sturen, vond de kommandant der Sindoro dit wegens de twee 
zandbanken, die op de kaart tusschen het Groenwoud- en het 
Hagedis-eiland zijn aangegeven, niet raadzaam, stoomde 
noordwaarts de noordelijkste bank om, zoodat wij tegen 
zonsondergang het Hagedis-eiland in het Zuidwesten hadden. 
DL. XXIX 4 
re 
